EN
image/svg+xml

Scena Miniatura

adres → pl. Św. Ducha 2, Kraków

Mała scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Działa od 27 marca 1976 roku. Nadano jej kształt neorenesansowo-secesyjnej willi. Początkowo mieściła się w niej elektrownia zwana Domem Machin, zbudowana w 1893 r. na wyłączny użytek teatru. Zaprojektował ją Jan Zawiejski – budowniczy głównego gmachu. W 1905 r. teatr podłączono do elektrowni miejskiej, dzięki czemu w Domu Machin urządzono malarnię. W 1918 r. Zawiejski opracował niezrealizowany projekt zburzenia willi i rozbudowania teatru w stronę Plant. W czasie okupacji podobny zamiar chcieli zrealizować Niemcy. Willa pozostała jednak na swoim miejscu. 


Na pomysł przekształcenia budynku na małą scenę wpadł dyrektor Bronisław Dąbrowski w latach 60., a zrealizowała go Krystyna Skuszanka. Prace adaptacyjne trwały trzy lata. W 1975 r., pod patronatem Dziennika Polskiego i Rady Miasta Krakowa ogłoszono konkurs na nazwę nowej sceny. Wpłynęło ponad 700 propozycji, m.in.: Pod Kominem, Satelita, Obok, Osterwy, Skuszanki, Jaroszewskiej, Niebieska Gęś, Wiewiórka. Aktorzy proponowali: Stara Malarnia lub Magazyn. Przyjęto nazwę powtarzającą się w plebiscycie najczęściej: Miniatura. Nową scenę otwarto 27 marca 1976 r. przedstawieniem Fiorenza i Mario i czarodziej T. Manna. Niecałe dwa miesiące później swoje debiutanckie przedstawienie – Rzeźnię S. Mrożka – wyreżyserował tu Krystian Lupa.

Dziś Miniatura jest najbardziej kameralną przestrzenią sceniczną Teatru Słowackiego. Grane są tu małe formy sceniczne (często realizowane przez młodych twórców), czytania performatywne, a także spotkania teatralno-filozoficzne w ramach cyklu Sztuka Myślenia.

Budynek dawnej elektrowni Teatru Miejskiego stanowi jeden z obiektów na trasie Krakowskiego Szlaku Techniki.