EN
Grafika do spotkania z cyklu „Sztuka myślenia” na Scenie MOS. Na płaskim, fioletowym tle przedstawiony jest fragment architektury w kolorze szarym. Dwie cienkie kolumny dźwigają kolebkowe sklepienie, które ma dziurę po lewej stronie. Przez ten otwór widać

Mitologia zarazy
Sztuka Myślenia

Data → 21 czerwca, godz. 20:00
Gośćmi Piotra Augustyniaka i Bartosza Szydłowskiego będą → Monika Sznajderman i prof. Tadeusz Sławek
Miejsce spotkania na żywo → Scena MOS, ul. Rajska 12
transmisja online → na Facebooku Teatru

Determinują nas różne mity i kody kulturowe. Najbardziej te, które wryły się w nas głęboko. Tak głęboko, że nawet nie zdajemy sobie sprawy z ich istnienia. A one tymczasem pracują. Korzystając z naszej niewiedzy, determinują nasze reakcje i postawy. Generują nieuzasadnione lęki i nadzieje. Sprawiają, że nie na świat patrzymy, ale na jego wyobrażenie.

Razem z naszymi gośćmi poszukamy odpowiedzi na pytanie, jak jest z epidemią koronawirusa?
Jakie uruchomiła fantazmaty?
Jakimi mitologicznymi koleinami nas poprowadziła? 
„Zaraza”, „apokalipsa”, „pandemia”, a może „zwykła grypa”?
„Kara za grzechy”, „coś nas testuje”, zapowiedź „końca świata”, a może po prostu „manipulacja” i „spisek”? 
Jaka jest prawda?
I czy da się do niej przebić?

 

Czytaj wszystko

Monika Sznajderman

antropolożka kultury; stopień doktora nauk humanistycznych otrzymała w Instytucie Sztuki PAN w Warszawie. Autorka książek Zaraza. Mitologia dżumy, cholery i AIDSWspółczesna Biblia Pauperum. Szkice o wideo i kulturze popularnejBłazen. Maski i metaforyFałszerze pieprzu. Historia rodzinna oraz Pusty las. Redaktorka kilku antologii esejów, m. in. Nostalgia. Eseje o tęsknocie za komunizmemZnikająca Europa (z Kathariną Raabe), Jako dowód  i wyraz przyjaźni. Reportaże o Pałacu Kultury (z Magdaleną Budzińską) i Przecież ich nie zostawię. O żydowskich opiekunkach w czasie wojny (z Magdaleną Kicińską). Od 1996 roku prowadzi Wydawnictwo Czarne. Za książkę Fałszerze pieprzu uhonorowana Nagrodą im. Marii i Łukasza Hirszowiczów, Nagrodą Literacką Miasta Radomia oraz Nagrodą im. Jerzego Turowicza. Została również wyróżniona przez Kapitułę i Dyrekcję Fundacji im. Jerzego Bonieckiego – Polcul za działalność społeczną, wydawniczą oraz popularyzację czytelnictwa, a także nominowana do Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego, Nagrody Literackiej Nike, nagrody Śląski Wawrzyn Literacki oraz do Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus. Laureatka nagrody „Portrety 2019” przyznawanej przez Miesięcznik „Kraków” za książkę Pusty las. Za tę książkę została również nominowana do Nagrody Literackiej Nike. Urodziła się w Warszawie, od ponad trzydziestu lat mieszka w Beskidzie Niskim.

Tadeusz Sławek

urodzony w 1946 roku w Katowicach. Ukończył Liceum im. Adama Mickiewicza w tymże mieście, absolwent filologii polskiej i angielskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Związany z Uniwersytetem Śląskim od 1971 roku, rektor Uniwersytetu w latach 1996-2002. Wraz z kontrabasistą Bogdanem Mizerskim autor i wykonawca esejów na głos i kontrabas. Zajmuje się historią literatury angielskiej i amerykańskiej, literaturą porównawczą, zagadnieniami życia publicznego. Ważniejsze publikacje: Calling of Jonah. Problems of Literary Voice (wspólnie z Donaldem Weslingiem), Maszyna do pisania. O teorii literatury Jacquesa Derridy (wspólnie z Tadeuszem Rachwałem), U-bywać. Człowiek, świat, przyjaźń w twórczości Williama Blake’a (2001), Antygona w świecie korporacji (2002), Ujmować. Henry David Thoreau i wspólnota świata (2009), NIC-owanie świata. Zdania z Szekspira (2012), U-chodzić (2015), Nie bez reszty. O potrzebie niekompletności (2018), Śladem zwierząt. O dochodzeniu do siebie (2019), Kafka. Życie w przestrzeni bez rozstrzygnięć (2019). Autor przekładów wierszy Emily Dickinson, Williama Blake’a, Jamesa Dickeya.

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.