EN
Na środku pomieszczenia stoi przestrzenna konstrukcja - złoto-czarna kopuła, ok 2,5 m wysokości przypomina kształtem spadającą kroplę wody.
Zbudowana jest z kwadratowych, metalowych paneli w kolorze złota, z wyciętym w każdym panelu kwadratem. Całość przypomina ażurową
konstrukcję. Panele są połączone ze sobą czarnymi krzyżykami. Do kopuły można wejść, wejście do kopuły jest okrągłe. Wewnątrz struktury stoją
dwa czarne, kwadratowe fotele na metalowych nogach. W zomie można zamieszkać, wypocząć, schronić się, oddać kontemplacji, można odbyć
kwarantannę.

Zoma

W ramach warsztatów „Złoto dla zuchwałych” pod dowództwem prof. Tomasza Wójcika (Pracownia Projektowania Mebli i Elementów Wyposażenia Wnętrz WAW  ASP, Kraków) powstała złoto-czarna zoma. Ten tajemniczy termin  (ang. zome) stworzono z połączenia słów dome (kopuła) i zonohedron (wypukły wielościan).

Zoma to geometryczna struktura z fasetowanych diamentowych paneli, bez elementów wspierających. W zomie można zamieszkać, wypocząć, schronić się, oddać kontemplacji, może odbyć kwarantannę. To czysta forma, organizacja, równowaga, harmonia, naturalna perfekcja, wyraz alternatywnego myślenia o człowieku, cywilizacji i naturze. Zomy w latach 60. XX wieku pojawiły się w Kolorado, gdzie studenci uczelni artystycznych, utworzyli eksperymentalną komunę Drop City. Związany z kontrkulturą hipisowską Steve Bear uściślił i opisał zasady tych struktur.

Zoma jest prosta w montażu, wykorzystuje tanie materiały, dostosowuje się do warunków klimatycznych, zomy można łączyć. Jej forma i przestrzeń ma charakter symboliczny, przywołuje różne konteksty kulturowe, religijne, historyczne. Zoma to architektura anarchistyczna i nomadyczna, zoma ma potencjał zwłaszcza w naszych czasach.

Zapraszamy codziennie → Foyer główne MOS (Rajska 12)

Więcej o projekcie >>