EN

Portrety Andrzeja Grabowskiego i Ireny Solskiej

4 października odsłoniliśmy dwa nowe obrazy w naszej teatralnej kolekcji.  Do dzieł m. in. Kazimierza Sichulskiego, Leona Wyczółkowskiego dołączyły to portrety Andrzeja Grabowskiego i Ireny Solskiej autorstwa prof. Grzegorza Sztwiertni.

Uroczystości towarzyszył performans studentów ASP, autorstwa Justyny Górowskiej. Mamy nadzieję, że jest to dopiero początek i uda nam się przywrócić tradycję portretowania artystów sceny przez artystów sztuk plastycznych.

Twórca tak komentuje swoją prace nad nimi:

„Skupiłem się na wypracowaniu autorskiej techniki łączącej doświadczenia artystyczne studiowanych przeze mnie od lat kluczowych współczesnych malarzy, m. in.: Alexa Katza, Otto Dixa, Chucka Close’a, Jaspera Johnsa, Luca Tuymansa, Alberta Giacomettiego czy Francisa Bacona – ze zjawiskowym portretem fajumskim i malarstwem pompejańskim. Z polskiej tradycji najciekawszym zjawiskiem ogniskującym ambiwalentną problematykę „portretowania” była fotograficzna twórczość (wybitna) oraz tzw. firma portretowa Stanisława Ignacego Witkiewicza, na którą natrafiłem jeszcze w okresie licealnym”.

Portret Ireny Solskiej

„Do wykonania obrazów na płótnie lnianym użyłem kolorowych kredek artystycznych (tradycja amerykańskiego fotorealizmu) i szlachetnej zimnej enkaustyki (tradycja fajumska i pompejańska). Jako że pracowałem na podstawie zdjęć, postanowiłem nawiązać do wizualnych efektów, jakie osiągano na polu fotografii portretowej w okresach wczesnej aktorskiej działalności obojga Modeli: kolorowanych czarno-białych odbitek z przełomu XIX i XX wieku (Solska) oraz zdjęć polaroidowych z lat 70. i 80. XX wieku (Grabowski). Istotnym motywem spajającym oba portrety uczyniłem cień, jaki hipotetycznie rzucają Protagoniści: u Pani Ireny to profil z późniejszego okresu aktorskiej aktywności, zaś u Pana Andrzeja z lat młodości (z czasów współpracy z Teatrem Stu).

 Portrety można oglądać na I piętrze teatru, w pobliżu tzw. loży cesarskiej.

Grzegorz Sztwiertnia

(1968, Cieszyn)
Portret Andrzeja Grabowskiego

Absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom na Wydziale Malarstwa w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego w 1992 roku. Nauczyciel akademickimna macierzystej uczelni. Obecnie profesor zwyczajny w zakresie sztuk plastycznych. Jest autorem kilkudziesięciu wystaw indywidualnych, uczestniczył w ponad stu wystawach w Polsce i za granicą. Uczestnik większości najważniejszych przeglądów polskiego malarstwa (od połowy lat 90.). Pracuje na polu wielu dyscyplin: malarstwa, rysunku, instalacji, fotografii i wideo. Kurator wystaw problemowych. Jest laureatem m.in. Nagrody im. Jana Cybisa przyznanej przez Okręg Warszawski ZPAP (2017) i Brązowego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2018).