Dostępność EN

Michał Lamża

Kompozytor, multiinstrumentalista, producent muzyczny, absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2005).

Biogram

Jako autor muzyki i opracowań muzycznych stale współpracuje z Adamem Sajnukiem (Moja Nina wg piosenek Niny Simone, 2009; Gra Parker, 2012; Konstelacje Payne'a, 2013; Chodź ze mną do łóżka Żaka, 2013; Dziwka z Ohio Levina, 2013; Skaza Hart, 2014; Ofiara wg Bellowa, 2014; Ruby wg Kazan, 2015; Happy now? Coxon, 2015; Barbarzyńcy Gorkiego, 2015; Mgnienie Portera, 2015; Zakład Doświadczalny Solidarność Bogacza – spektakl telewizyjny, 2015; Efekt Prebble, 2016; Ceremonie Zimowe Levina, 2016; Garderobiany Harwood'a, 2016; Judasz Amosa Oza, 2022).

Jest autorem muzyki do spektakli w reżyserii Marcina Hycnara (Opowiadanie Brazylijskie wg Iwaszkiewicza, 2015; Opowieść Zimowa Sheakespeare'a, 2017), Moniki Mariotti (Szaman, 2020), Rafała Mohra (Trzy dni deszczu Greenberga, 2020) i Anny Gryszkówny (Przepis na prostotę życia Rowickiego, 2020; Śnieg Przybyszewskiego; Panny z Wilka Iwaszkiewicza, 2021).

Autor muzyki do filmu Bezkrwawa rewolucja w reżyserii Łukasza Czajki.

Szymborska. Kropki, przecinki, papierosy

Autor: Piotr Rowicki

Reżyseria: Anna Gryszkówna

Premiera: 02.07.2023

Spektakl

Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego - Scena Dom Machin

90 minut

Surrealistyczna, zmyślona opowieść w asyście całkiem prawdziwych wierszy to próba przyjrzenia się poetce, tak jak sama by tego chciała. Bez nadęcia, emfazy i sztucznej powagi.

Jest 3 października 1996, Dom Pracy Twórczej „Astoria”, Zakopane. Wisława Szymborska sama w pokoju, niczego nie podejrzewając, pisze wiersz. Dzwoni telefon. Pojawia się Kot. Poetka rozmawia z nim, ignorując natarczywy telefon. W końcu odbiera. Słucha, odkłada słuchawkę. (Dostała Nobla). Zamknięta w pokoju musi zmierzyć się z werdyktem, z przeznaczeniem, sławą i nieśmiertelnością. Ale Nobel to tylko pretekst do opowiedzenia czegoś więcej. O myślach Szymborskiej, uczuciach, pragnieniach, marzeniach, przyszłości i przeszłości. Pojawiają się postaci realne i nierealne. Student, w którym się kochała jako mała dziewczynka i opisała w wierszu „Śmiech”. Jest Kornel Filipowicz, Adam Włodek, Bohun, Andrzej Gołota, Nieujawniony Podmiot Liryczny z dość dziwną misją, no i powracający ciągle Kot.