(…) Występująca w głównej (nawet tytułowej) roli Agnieszka Przepiórska, na każdym etapie spektaklu sięga po coraz to inne pokłady wrażliwości, jednocześnie utrzymując pogodną, nieco wycofaną i w pewnym sensie jedynie mimochodem humorystyczną kreację kobiety, która nie grzeszy zbytnią pewnością siebie ani otwartością do świata i ludzi, nagle tłoczących się wokół bohaterki, wchodzących przez drzwi i okna. We wszystkich rolach pozostałych, będących emanacją poszczególnych podmiotów lirycznych czy postaci przewijających się w życiu Wisławy Szymborskiej, wystąpił Antoni Milancej. Z zadaniem godnym najbardziej zwariowanego gatunku kameleona poradził sobie świetnie, prezentując sporą sprawność adaptacji do różnych rodzajów scenicznych wyzwań. Fizyczność Milanceja dodatkowo pozwoliła na stworzenie efektu przytłaczającej obecności i wizualnego dominowania nad przestrzenią. Jednakże nie w całości spektaklu, ponieważ np. w roli kota aktor zmniejszył swoje oddziaływanie na przestrzeń sceniczną w iście koci sposób, spadając do rangi figlarnego towarzysza dla głównej bohaterki. Współpraca pomiędzy obojgiem aktorów miała bardzo płynny charakter, połączony z licznymi zabiegami choreograficznymi w ramach dosyć niewielkiej przestrzeni jaką jest Scena Miniatura w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. (…)
Teatr dla wszystkich