EN
image/svg+xml

Wiktor Rubin
reżyser

Urodził się w 1978 roku w Siedlcach. Jest absolwentem socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Wydziału Reżyserii krakowskiej PWST. Studiował także filozofię.

Debiutował w 2006 roku polską prapremierą Mojo Mickybo Owena McCafferty'ego przygotowaną w Teatrze Krypta w Szczecinie. W Teatrze Polskim w Bydgoszczy zrealizował m.in.: Tramwaj zwany pożądaniem Tennessee  Williamsa (2006) oraz Drugie zabicie psa wg M. Hłasko (2007); w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku Lillę Wenedę Juliusza Słowackiego (2007) oraz Orgię Piera P. Pasoliniego (2010). W Teatrze Polskim we Wrocławiu wyreżyserował m.in.: Cząstki elementarne wg powieści Michaela Houellebecqa (2008), Lalkę na motywach powieści Bolesława Prusa, wyróżnioną na Opolskich Konfrontacjach Teatralnych „Klasyka Polska" 2009.

Biogram

W krakowskiej Łaźni Nowej przygotował Emigrantów Sławomira Mrożka (2010).

Bardzo często inscenizuje dramaty Jolanty Janiczak, m.in.: Joanna Szalona: Królowa, Caryca Katarzyna, Hrabina Batory i Rasputin w kieleckim Teatrze im. Żeromskiego, Towiańczycy, królowie chmur i Sprawa Gorgonowej w Starym Teatrze w Krakowie, Każdy dostanie to, w co wierzy w Teatrze Powszechnym w Warszawie, czy Żony stanu, dziwki rewolucji, a może i uczone białogłowy w Teatrze Polskim w Bydgoszczy.

Jego spektakle były wielokrotnie prezentowane i nagradzane na najważniejszych festiwalach w Polsce, m.in. na Boskiej Komedii, Warszawskich Spotkaniach Teatralnych, Katowickich Interpretacjach, Bydgoskich Prapremierach w Bydgoszczy, Festiwalu Klasyka Polska w Opolu, czy Szczecińskim Kontrapunkcie. Razem z Jolantą Janiczak otrzymali w 2013 roku Paszport Polityki.


W Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie zrealizował spektakl Vernon Subutex na motywach powieści Virginii Despentes, który miał premierę w styczniu 2018 roku.

Vernon Subutex

Reżyseria: Wiktor Rubin

Premiera: 05.01.2018

Spektakl

Teatr im. Juliusza Słowackiego - Duża Scena

240 min + 1 przerwa
> 18 EN

wersja angielska >

Powieść Vernon Subutex jest przez wielu uważana za opus magnum Virginie Despentes, gwiazdy współczesnej literatury francuskiej, sławą dorównującą Michelowi Houellebecqowi.