MYŚLNIK. Spotkanie 6. 'I cóż po filozofie?'
JAZZ – FILOZOFIA - STAND-UP
Opis wydarzenia
Data → 21 czerwca 2026
Pomysł i prowadzenie → Piotr Augustyniak
Goście → Tadeusz Bartoś, Szymon Wróbel
Improwizacja muzyczna → Marek Pospieszalski, Kuba Janicki
Filozoficzny stand-up → Marta Waldera
Scenografia i kostiumy → Aleksandra Grabowska
Producentka → Bożena Sowa
„I cóż po filozofie w czasie marnym?” to napisany w latach osiemdziesiątych esej Cezarego Wodzińskiego, analizujący dramatyczne relacje pomiędzy filozofią i totalitarną władzą. Czy wraz z neoliberalną transformacją „czas marny” przeminął? Czy też weszliśmy w jego nowy etap? Etap bezmyślnej samoekscytacji, pustej gadaniny, braku krytycznej perspektywy? Czy filozofia potrafi odnaleźć dla siebie miejsce w takim świecie? Czy ma jakąś rolę do odegrania? A może jest już tylko nic nie znaczącym sloganem, kolejną zombie-instytucją naszej skomercjalizowanej do granic rzeczywistości? Pseudo-nauką, ciułającą punkty i aplikującą o granty? Albo popkulturowym fetyszem i poradnikowym substytutem myślenia?
I czy ten pogłębiający się czas marny, w którym żyjemy, nie jest właśnie tego konsekwencją? Konsekwencją rozkładu i zaniku filozofii?
W rozmowie towarzyszyć nam będzie myśl Cezarego Wodzińskiego i pytanie o jej aktualność w dziesięć lat po jego śmierci.
Goście:
Tadeusz Bartoś - filozof, profesor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Zajmuje się problemami filozofii kultury i ewolucji metafizyki, historii oddziaływania tekstów filozoficznych, historii myśli filozoficznej i religijnej średniowiecza. Opublikował książki: Upadek, niemożliwy, Pasaże, Kraków 2021, Klątwa Parmenidesa, Eseje metafizyczne, PWN, Warszawa 2020, Mnich, Historia życia, którego nie było, Marginesy, Warszawa 2019, Kłopot z chrześcijaństwem. Wieczne gnicie, apokaliptyczny ogień, praca, (wspólnie z Agatą Bielik Robson), Czarna Owca, Warszawa 2013, Koniec prawdy absolutnej. Tomasz z Akwinu w epoce późnej nowoczesności, WAB, Warszawa 2012, W poszukiwaniu mistrzów życia. Rozmowy o duchowości, (wspólnie z W. Eichelbergerem, W. Szczawińskim), Czarna Owca, Warszawa 2009, Jan Paweł II. Analiza krytyczna, SIC, Warszawa 2008, Wolność, równość, katolicyzm, WAB, Warszawa 2007, Metafizyczny pejzaż. Świat według Tomasza z Akwinu, Homini, Kraków 2006, Ścieżki wolności. O teologii, sekularyzacji, demokracji w Kościele, celibacie i...,_ (wspólnie z K. Bielawskim), Homini, Kraków 2007, Tomasza z Akwinu teoria miłości. Studium nad Komentarzem do księgi „O imionach Bożych” Pseudo-Dionizego Areopagity, Homini, Kraków 2004.
Szymon Wróbel - profesor filozofii w IFiS PAN oraz na Wydziale „Artes Liberales” UW. Jest autorem licznych artykułów oraz książek, m.in.: ”Filozof i terytorium” (IFiS PAN, 2016); „Materializm, ateizm, immanencja. Notatki do przyszłej heteroontologii” (Universitas, 2024, Seria „Horyzonty Nowoczesności”), „Rozstrojeni. Theodor W. Adorno o muzyce w zarządzanym świecie” (IBL: Seria Nowa Humanistyka, 2025). Z Krzysztofem Skoniecznym zredagował monografie: „Atheism Revisited. Rethinking Modernity and Inventing New Modes of Life” (Palgrave Macmillan, 2020); “Living and Thinking in the Post‑Digital World” (Universitas, 2021), “Regimes of Capital in the Postdigital Age” (Routledge, 2023), “Rethinking Materialism. Making the World Material Again” (Palgrave Macmillan, 2025); a z Adamem Cichoniem – “Images Between Series and Stream” (Universitas, 2023). Obecnie kieruje „Laboratorium Techno‑Humanistyki” na Wydziale „Artes Liberales”, gdzie od kilku lat realizuje projekt „Technology and Socialization”. Technology and Socialization – Techno-Humanities Lab Research Project
Opis projektu
"Myślnik" to pauza, przerwa, zawieszenie. To co oczywiste i uznane za normę zostaje tu zatrzymane, rozsunięte i rozszczelnione, tak żeby pomyśleć, co jest głębiej i dalej:co pozostaje niepomyślane oraz niewypowiedziane, bo niewygodne, trudne, sprzeczne ze zdrowym rozsądkiem i powszechnie podzielaną opinią. "Myślnik" to nasza próba odpowiedzi na nie-po-myślność świata.
Będziemy myśleć twórczo, w inspirującym kontekście oraz inspirującej atmosferze. Rozmowę będzie przenikać improwizowana (nie tylko jazzowa) muzyka, a otwierać ją będzie prowokacyjny, filozoficzny monolog, którego formę określiliśmy hasłowo jako „filozoficzny stand-up”.