Spektakle dostępne

Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego

MOS

Dom Rzemiosł Teatralnych

Home Spektakle

Smok!

Autor: Jakub Roszkowski
Tekst i reżyseria: Jakub Roszkowski
Scenografia, kostiumy, światło: Mirek Kaczmarek
Kostiumy, asystent scenografa: Krystian Szymczak
Muzyka: Stefan Wesołowski
Kierownik chóru: Andrzej Korzeniowski
Ruch sceniczny: Maćko Prusak
Multimedia: Szymon Felkel / Saymoon Studio
Asystent reżysera, inspicjent: Bartłomiej Oskarbski
Producent: Agata Schweiger

Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego - Duża Scena
Premiera: 04.11.2019
Spektakl dla dzieci od 8 roku życia.

90 minut

> 7

Zafascynowani światami z Hobbita, Harrego Pottera czy Gry o tron zapominamy o naszej rodzimej mitologii: o naszych prasłowiańskich bogach, bohaterach i bestiach. Żyją oni w naszej świadomości najczęściej tylko w zinfantylizowanej, odpustowej formie. A gdyby spróbować faktycznie wybrać się do tamtego świata?

IX wiek. Początki państwa polskiego. Woj Krak zostaje królem nowego państwa i zasiada na tronie w grodzie zwanym na jego cześć Krakowem. W mądrym rozwoju państwa pomagają staremu już władcy jego dzieci: Lech, Krak oraz Wanda. Łąki zamieniają się w pastwiska, lasy w pola uprawne. Prastare siły natury z bólem znoszą te zmiany. Do czasu kiedy topory docierają do świętego gaju. Wtedy nad Krakowem pojawia się… smok. Pustoszy ziemie, zabija zwierzęta i ludzi. Przerażony lud zaczyna składać bestii ofiary. A rządzący szukają sposobu, jak ją pokonać.

Obsada:

ŻYWIA bogini - Bożena Adamek
KATSUMI SHUN, DRZEWICA 1 - Agnieszka Judycka
KRAK król - Tadeusz Zięba
WANDA jego córka - Agnieszka Kościelniak
KRAK JUNIOR – jego syn - Karol Kubasiewicz
KUCHARKA LUBAWA, DRZEWICA 2 - Marta Waldera
KAPŁAN MIRMIŁ - Rafał Dziwisz / Tomasz Wysocki
SZEWC SKUBA, MYLOBRAJT SALONYJ - Maciej Jackowski
CHOWANIEC, HENRY JET’AIME - Daniel Malchar
LECH, SVEN SVENSSON - Antoni Milancej

Licencja na korzystanie z muzyki ilustracyjnej oraz ilustracji muzycznej została udzielona przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS

Czytaj wszystko

Obsada:

Bożena Adamek ŻYWIA bogini

Tadeusz Zięba KRAK król

Agnieszka Kościelniak WANDA jego córka

Karol Kubasiewicz KRAK JUNIOR jego syn

Antoni Milancej LECH, SVEN SVENSSON

Maciej Jackowski SZEWC SKUBA, MYLOBRJAT SALONYJ

Marta Waldera KUCHARKA LUBAWA, DRZEWICA 2

Tomasz Wysocki KAPŁAN MIRMIŁ

Rafał Dziwisz KAPŁAN MIRMIŁ

Agnieszka Judycka-Cappuccino KATSUMI SHUN, DRZEWICA 1

Daniel Malchar CHOWANIEC, HENRY JET’AIME

Układ widowni

Teaser

Tizer nawiązuje do czołówki kultowego serialu “Gra o tron” pod względem ścieżki dźwiękowej i charakterystycznej animacji. Noc. Gwiaździste niebo. Rozległa równina pokryta śniegiem. Na horyzoncie pasma górskie. Gdzieniegdzie drzewa. Z ziemi wyrasta w górę trójwymiarowe miasto z zarysowanymi granicami dzielnic. W prawym dolnym rogu biały napis: Kraków. Centralna dzielnica miasta wyrasta jeszcze wyżej. Na jej tle biały napis: ósmy i dziewiąty czerwca. Z bliska jeszcze wyżej wyrasta baszta z czerwonej cegły. Po jej lewej białe logo w kształcie wielkiej litery Wu zwieńczonej koroną i biały napis Zamek Królewski na Wawelu. Czarna plansza. Na jej tle białe napisy, które czyta lektor. Są poprzedzielane co kilka słów animacją złotego smoka. Na tle biało-czarnej planszy smok macha skrzydłami. Wzbija się w powietrze. Zieje ogniem. Wlatuje w nas. Zielone gadzie oko z cienką pionową źrenicą wypełnia cały kadr. Oddala się. Jest literą O w napisie: smok wykrzyknik. Litery są pokryte szaro-zieloną łuską. Pod nimi biały napis Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie. Napisy zakrywa ogień. Niewielki płomyk pali się już tylko na wykrzykniku. Plansza pokryta czerwoną łuską. U góry podłużne żółte oko z czarną pionową źrenicą. Pod nim biały napis: smok wykrzyknik. Tekst i reżyseria Jakub Roszkowski. Ósmy i dziewiąty czerwca, Zamek Królewski na Wawelu. Czarna plansza. Białe napisy: Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie, instytucja kultury województwa małopolskiego. Dalej logo województwa małopolskiego: napis Małopolska, nad nim litera Em w kształcie nawiązującym do szczytów górskich. Lewy grzbiet litery niższy, prawy wyższy. Logo Zamku Królewskiego na Wawelu. Na samym dole biały napis: w tizerze wykorzystano cytat muzyczny Mejn tajtyls z serialu Gra o tron, kompozytor Ramin Dżawadi.

Film do spektaklu "Smok" w Polskim Języku Migowym, opisujący bohaterów.

Biała plansza. Na środku szare, prostokątne pole z białym napisem: Smok wykrzyknik w Pe Jot Em. Na tle białej ściany około trzydziestoletnia brunetka o pełniejszych kształtach. Włosy do ramion. Kosmyki ze skroni zebrane do tyłu. Ubrana na czarno w tiszert i spodnie. Ukazana do połowy ud. Dłoń w dłoni na poziomie pasa. Uśmiecha się serdecznie. To tłumaczka polskiego języka migowego. W prawym górnym rogu czarny napis Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie. W trakcie filmu w tym miejscu pojawiają się zdjęcia kolejnych postaci ze spektaklu, gdy o nich mowa. Król Krak- szpakowaty brunet w brązowo-złotym garniturze i wielkim srebrnym naszyjniku. Lech- młody blondyn w czerwono-złotym garniturze. Krak Junior- młody blondyn z kręconymi włosami. Nosi czarny garnitur w kwiaty. Wanda- młoda brunetka w błyszczącej zielonej sukni. Ma łuk do strzelania. Kapłan- mężczyzna w wielobarwnej sukni i bawolich rogach na głowie. Kucharka- obfitych kształtów blondynka w niebieskiej sukience i żółtym fartuchu. Ma wielką chochlę. Szewc- szpakowaty brunet. Ma czarne gogle, czarny kombinezon i brązowy skórzany fartuch. Krakowianie- grupa postaci w wielobarwnych sukniach. Twarze zasłonięte tym samym materiałem. Na czubku głowy niewielkie krakowskie szopki. Mylobrjat Szalonyj- szpakowaty brunet ubrany na brązowo w długą kamizelką i szerokie spodnie. Ma ogromną białą kość. Katsumi Szun- blondynka w błyszczącym złotym kombinezonie. Ma długi drewniany kij. Sfen Sfenson- blondyn z długą brodą i naszyjnikiem z kości ubrany na niebiesko w tunikę do kolan i spodnie. Ma wielki topór. Ąri Żetem- blondyn w białym kombinezonie w czerwone róże. U boku szpada. Chowaniec- niski mężczyzna w srebrnym kasku i sztywnej srebrnej sukni. Gra na klarnecie. Drzewice- dwie wysokie postaci w strojach z liści. Bogini Żywia -starsza kobieta w obszernej czerwonej sukni i wysokim czepcu z czerwonych kwiatów. Tłumaczka wykonuje znaki języka migowego mimiką twarzy i ruchem rąk. Na dole tekst: “Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie zaprasza cię na mrożące krew w żyłach spotkanie z jedną z najgroźniejszych, ale i najwspanialszych bestii z polskich legend. Dziewiąty wiek. Kraków. Rządzi nim stary, mądry król Krak, a pomagają mu w tym trzy osoby: odważny, ale niezbyt mądry Lech, przebiegły, nienawidzący tego, że jest młodszym bratem, Krak Junior oraz waleczna i mądra księżniczka Wanda. W grodzie spotkacie również: strachliwego Kapłana, konkretną Kucharkę, prostego, ale sprytnego szewca Skubę oraz Krakowian. To oni będa musieli rozprawić się ze straszną bestią, która nagle zaczyna pustoszyć ich kraj. Do walki ze smokiem staną również wojownicy zaproszeni z całego świata: rubaszny woj z Rusi - Mylobrjat Szalonyj, chińska wojowniczka - Katsumi Szun, mroczny drwal ze Skandynawii - Sfen Sfenson oraz wrażliwy francuski szermierz Ąri Żetem. Słowiańska baśń nie może się obyć bez stworzeń nadprzyrodzonych, poznacie więc: psotnego Chowańca, zamieszkujące Święty Gaj Drzewice, panującą nad przyrodą Boginię Żywię i oczywiscie Smoka. Ten jednak - może na szczęście - nie mówi. Przeżyjcie razem z nami tę wspaniałą, tłumaczoną na Pe Jot Em przygodę. Chodźcie, będzie ogień! Więcej informacji: teatrwkrakowie.pl ukośnik spektakl ukośnik smok. Cześć!” Tłumaczka przykłada otwartą dłoń do skroni i energicznie wyrzucą ją przed siebie. Biała plansza. Na środku szary prostokąt z białym napisem Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie.

Aktorka Agnieszka Kościelniak (Królewna Wanda) zaprasza w Polskim Języku Migowym na spektakl pt. "Smok".

Biała plansza. Czarny napis Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie. Na białym tle młoda szczupła brunetka z mocnym, czarnym makijażem. Część włosów opada jej na lewe ramię. Część zebrana do tyłu głowy. Ma na sobie czarną błyszcząca sukienkę z rękawami do łokci. Dłonie złożone jedna w drugą na poziomie pasa. Patrzy na nas z delikatnym uśmiechem. Wykonuje znaki języka migowego mimiką twarzy i ruchem rąk. Układa usta w kształt miganych słów. Na dole ekranu pojawia się tekst. “Cześć. Jestem Wanda. Zapraszam serdecznie na spektakl, który będzie tłumaczony na Pe Jot Em. Więcej informacji tutaj: www.teatrwkrakowie.pl ukośnik spektakl ukośnik smok. Cześć!” Brunetka uśmiechając się macha do nas prawą dłonią na pożegnanie. Znika.

Reżyser Jakub Roszkowski o "Smoku!"

Na tle błękitnego nieba po prawej metalowa głowa smoka z otwartą szeroko paszczą. To część podwawelskiego pomnika smoka. Smok zieje prawdziwym ogniem. Skaliste zbocze wzgórza wawelskiego porośnięte gdzieniegdzie roślinnością. Przed nią około czterdziestoletni brodaty brunet w okularach korekcyjnych w brązowych oprawkach. Ma na sobie jasnoniebieski tiszert w wielobarwne kleksy i granatowe spodnie. Siedzi okrakiem na wielkim głazie. Łokcie oparte o kolana. Dłonie opuszczone do dołu. Co kilka sekund mężczyzna ukazany jest na przemian z bliska i z daleka. Czarna plansza.

Premiera spektaklu na Dużej Scenie

Zdjęcie z nocnego mappingu na budynku Dużej Sceny Teatru. Ujęcie obejmuje cały gmach od strony plant. Mapping ukazuje w centralnym miejscu bocznej ściany ogień oraz osuwające się ściany Teatru.

Na zdjęciu trzymany bokiem telefon komórkowy, nagrywający film. Na ekranie smartfona boczna ściana budynku Dużej Sceny Teatru od strony plant, oświetlona na niebiesko. W tle zamazane kontury budynku.

Zdjęcie z nocnego mapingu na budynku Dużej Sceny Teatru. Ujęcie obejmuje cały gmach od strony plant. Wyświetlono na nim nazwisko autora i reżysera - „JAKUB ROSZKOWSKI” oraz tytuł „SMOK”. Napis smok sprawia wrażenie jakby płonął – czcionka jest w kolorze ognia, za nim są płomienie

Zdjęcie z nocnego mapingu na budynku Dużej Sceny Teatru. Ujęcie obejmuje fragment gmachu od strony plant, na którym wyświetlono napis ”SMOK”. Napis robi wrażenie jakby płonął – czcionka jest w kolorze ognia, za nim są płomienie. Miejscami napis jest zasłaniany przez ludzi oglądający pokaz.

Zdjęcie z nocnego mapingu na budynku Dużej Sceny Teatru. Ujęcie przedstawia planty koło budynku Teatru. Kilka osób stoi z telefonami komórkowymi w rękach, rejestrując pokaz mapingu.

Zdjęcie Dużej Sceny Teatru w zielonej i niebieskiej tonacji kolorystycznej. W centralnym miejscu na podwyższeniu, do którego prowadzą schody siedzi tyłem obrócony mężczyzna. Podwyższenie otaczają konary drzew, wśród nich stoi kobieta w srebrnej, cekinowej sukni. Po bokach dwie postaci na krótkich szczudłach w kostiumach z zielonych liści.

Młody mężczyzna w stroju w czerwone róże stoi ze szpadą w dłoniach na wysokości kolan. Szpadę trzyma za rękojeść i ostrze, wygląda jakby szykował się na pojedynek. Mężczyzna ma nałożony na kostium cielisty gorset, przez który ma przewieszoną na pasku białą sakiewkę. W tle na podwyższeniu obrócony tyłem stoi czerwony tron, na którym siedzi mężczyzna.

Zdjęcie wykonane z dużej odległości. Na podwyższeniu, otoczonym pniami i konarami drzew siedzi w obróconym tyłem tronie mężczyzna. Po prawej stronie, niżej stoi mężczyzna w czarnym kostiumie, który wznosi ręce w kierunku postaci na tronie. Z przodu mała postać w kasku i srebrnej, rozkloszowanej, cekinowej sukience gra na klarnecie.

Mężczyzna w wielowarstwowym i wielobarwnym stroju szamana unosi szeroko rozstawione ręce. Oczy wznosi do góry, ma otwarte usta - wygląda jakby przemawiał. Czoło i okolice oczu ma pomalowane na czarno. Na głowie ma nasuniętą maskę z rogami bawoła, od której odchodzą wielokolorowe tasiemki. W tle, na podwyższeniu stoi obrócony tyłem czerwony tron z mężczyzna w marynarce oraz konary drzew.

Kobieta w złotej tunice i spodniach stoi przodem na jednej nodze, ma otwarte usta jakby śpiewała. Jedną nogę ma uniesioną i wyprostowaną pod kątem prostym. W rękach trzyma oparty na podłodze drewniany kij, który pozwala jej utrzymać równowagę. Za jej plecami stoją schody. Tło stanowią konary i pnie drzew oraz porozrzucane plastikowe śmieci.

Prawie całe zdjęcie zajmuje błyszcząca, złota, peleryna unosząca się nad plecami mężczyzny. Na środku peleryny czerwona, ozdobna litera „K”. Mężczyzna stoi tyłem, trzyma pelerynę po bokach, widać fragmenty dłoni. Nad peleryną wystaje głowa mężczyzny z kręconymi włosami.

W centralnym miejscu duży, wypchany baran. Rekwizyt jest trzymany przez mężczyznę, którego zasłania w znacznej części baran. Widoczne są jedynie jego dłonie i fragment głowy. Na oczach ma wielkie okrągłe okulary z ciemnymi szkłami jak do spawania. Tło jest czarne.

Smok! - spektakl na dziedzińcu Zamku Królewskiego na Wawelu

fot. Michał Ramus © Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie

Dziedziniec arkadowy Zamku na Wawelu. Zdjęcie wykonano w nocy. Kobieta stoi z profilu na krużgankach na piętrze. Jest ubrana w czerwoną, bufiastą suknię i wysokie nakrycie głowy z czerwonych róż. Mury oświetla projekcja z drobnych jasnych elementów przypominających gwiazdy.

Zdjęcie przedstawia pięciu mężczyzn stojących w różnych pozycjach z siekierami w dłoniach. Jeden, stojący najbliżej ma pomarańczowy garnitur w panterkę, za nim pozostali w niebieskich, roboczych kombinezonach i żółtych hełmach. Wszyscy przyjęli pozycję jakby z wielkim zaangażowaniem starali się coś zniszczyć. W tle krużganki zamku wawelskiego

Dziedziniec arkadowy Zamku na Wawelu. Na murze wyświetlono płomienie. Na płycie dziedzińca stoi oświetlono na zielono scena. Ma ona z przodu mały wybieg, do którego prowadzą schody, a na jego brzegu leżą dwie postaci. W głębi sceny przy podłużnym stole siedzi dwóch mężczyzn. Na środku stoi na podwyższeniu pusty tron. Na pierwszym piętrze krużganków stoi grupa postaci w bieli.

Dziedziniec arkadowy Zamku na Wawelu. Postaci w wielobarwnych kostiumach w równych odległościach wyglądają jakby wykonywali układ choreograficzny. Większość z nich ma ręce uniesione do góry w geście prośby o litość i prośby. Z przodu stoi mężczyzna w kostiumie szamana. Na pierwszym piętrze stoi grupa postaci ubranych na biało. W tle krużganki zamku podświetlone na czerwono.

Dziedziniec arkadowy Zamku na Wawelu w półmroku. Centralnie stoją trzy postaci w wielobarwnych, obficie zdobionych kostiumach. Ich twarze są zasłonięte, na głowach mają miniaturowe szopki krakowskie. Za nimi siedzi na tronie mężczyzna otoczony przez dwóch mężczyzn i jedną kobietę. Mają kolorowe, błyszczące kostiumy.

Mężczyzna w zbroi na klatce piersiowej i ramionach przeskakuje przez plecy drugiego, który klęczy pochylony z przedramionami opartymi o podłogę. Klęczący mężczyzna ma na sobie także elementy zbroi. Za nimi stoi zdziwiony mężczyzna w podobnym kostiumie. W tle na zielono oświetlone krużganki dziedzińca Zamku wawelskiego.

Trzech mężczyzn siedzi przy długim stole w trakcie uczty. Na stole znajduje się wielki bochenek chleba, pieczone mięso, każdy ma przed sobą kieliszek. Mężczyźni są ubrani w kolorowe, błyszczące garnitury. Mężczyzna w środku jest starszy, przemawia, a po jego bokach siedzą młodsi, skupieni mężczyźni.

Bohaterką zdjęcia jest kobieta, która z naciągniętego łuku celuje w górę. Jest ubrana w cienki, jasny kombinezon w kwiaty i złotą krótką spódniczkę. Na głowie ma złoty hełm, na rękach czerwone rękawiczki, na nogach glany. Za jej plecami stoi worek treningowy.

Róg dziedzińca arkadowego Zamku na Wawelu w nocy. Mury oświetlone są projekcją przypominającą rozgwieżdżone niebo. Na dziedzińcu stoją różne elementy scenografii. Z kilku okien bije jasne światło.

Róg dziedzińca arkadowego Zamku na Wawelu oświetlony na jasno. Kobieta ubrana w wieczorową suknie celuje z naciągniętego łuku do postaci na krótkich szczudłach w kostiumie z zielonych liści. Kobieta jest widoczna z boku, za jej plecami konary drzew i elementy imitujące leśną polanę. W głębi za nią druga postać w kostiumie z liści.

Dziedziniec arkadowy zamku wawelskiego. Z prawej strony zdjęcia blondynka w złotych spodniach i tunice wykonuje krok bokiem. Ręce ma uniesione do góry, przez ramiona przełożony drewniany kij. W tle kobieta i mężczyzna w błyszczących kostiumach przyglądają się jej. Ona stoi z opuszczonymi ramionami, on siedzi, jedną ręką unosząc swoją złotą pelerynę.

Na murze dziedzińca arkadowego Zamku na Wawelu wyświetlono płomienie. Przez podłużny podest wybudowany wzdłuż muru przechodzi kobieta w cekinowej sukni.

Na murze dziedzińca arkadowego Zamku na Wawelu wyświetlono ogromnego smoka z rozpostartymi skrzydłami. W jego świetle na krużgankach stoi grupa postaci ubranych na biało. Na dziedzińcu, przodem do smoka stoi wielobarwna grupa postaci. Po jej lewej stronie stoi duży, biały wypchany baran. Mur oświetla projekcja przypominająca rozgwieżdżone niebo.

Dziedziniec arkadowy Zamku na Wawelu. W kadrze mieszą się rozstawione na nim scenę i widownię. Na murze wyświetlono ogromnego smoka z otwartą paszczą i rozpostartymi skrzydłami. Na scenie stoi kilka postaci. Po lewej stronie sceny, poniżej stoją konary drzew imitujące polanę.

Dziedziniec arkadowy zamku na Wawelu. Na podwyższeniu stoi bokiem grupa postaci w białych kombinezonach i kapturach. Poniżej, na płycie dziedzińca stoi mała postać w srebrnej, cekinowej sukience i hełmie. Krużganki w tle podświetlono na czerwono.

Jak powstawał smok?

fot. Michał Ramus

Hala pracowni modelatorskiej. Mężczyzna w stroju roboczym maluje duży, beżowy łeb plastikowego smoka.Klęczy przed łbem smoka opartego o czarny wysoki stołek. W tle korpus smoka i młoda kobieta.

Zbliżenie na ręce mężczyzny malującego brązowy element plastikowego smoka. Mężczyzna ma podwinięte rękawy czarno-czerwonej koszuli. W jednej ręce trzyma pędzel, maluje, w drugiej, w głębi paletę z jasną farbą.

Hala pracowni modelatorskiej. Młoda kobieta siedzi na ogonie ogromnego plastikowego smoka. Dopasowuje charakterystyczne dla smoka uwypuklenia (tarczki) na grzbiecie i ogonie. Kobieta ma roboczy strój. W tle widać pozostałe elementy smoka i metalowe szafy.

Hala pracowni modelatorskiej. Młoda kobieta stoi tyłem i wąskim pędzlem maluje zęby w wielkiej paszczy plastikowego smoka. Tło jest lekko rozmazane, widać wielką drabinę i otwarte regały z pudłami i puszkami.

fWnętrze pracowni modelatorskiej. Mężczyzna w stroju roboczym siedzi na wysokim krześle i o kolana opiera ogromny łeb plastikowego smoka. Paszcza smoka jest otwarta i odsłania wielkie kły. Mężczyzna z uśmiechem zagląda do wnętrza paszczy. Za nim leży bokiem korpus smoka.

Hala pracowni modelatorskiej. Ujęcie z góry. Mężczyzna i kobieta stoją za wielkim białym przedmiotem, który wygląda jak brzeg muszli. Za nimi korpus i łeb plastikowego smoka. Po bokach i za nimi stoły i szafy z kartonowymi pudłami, metalowymi wiadrami z farbą.

Sesja zdjęciowa do spektaklu

Na zdjęciu szyja i łeb dużego, plastikowego smoka leżąca na metalowym złomie. Smok jest groźny, ma otwartą paszczę i widoczne kły. Złom jest wielokolorowy, są to głównie zgięte puszki i zardzewiałe i zdeformowane przedmioty.

Zdjęcie na tle wielkiej sterty złomu. Młoda kobieta w epokowej sukni księżniczki siedzi na kadłubie wielkiego smoka bez łba. Jego łeb trzyma w ręce pod pachą. Kobieta ma bogato zdobioną złotem czerwoną suknie i złoty pancerz na torsie oraz złotą opaskę podtrzymującą długie brązowe włosy.

Kobieta w stroju księżniczki leży na fragmencie kadłuba plastikowego, beżowego smoka. W prawej ręce trzyma duży miecz, lewą podkłada pod leżącą twarz. Kobieta ma bogato zdobioną złotem czerwoną suknie. Ma makijaż podkreślający oczy, patrzy prosto w obiektyw. Jej długie, brązowe włosy luźno leżą na ramionach.

Zdjęcie przedstawia ręce mężczyzny w srebrnym futrze trzymające duży miecz za rękojeść. Kadr jest bliski ujmuje rękojeść i fragment miecza, skierowanego do podłoża oraz dłonie mężczyzny.

Na zdjęciu starszy mężczyzna i młoda kobieta siedzą na kadłubie plastikowego smoka bez głowy. On siedzi bliżej, patrzy w obiektyw, jest ubrany w srebrne futro, na głowie ma koronę, podpiera się o miecz. Za nim kobieta w stroju księżniczki. W dłoniach trzyma paszczę smoka. Jest ubrana w bogato zdobioną złotem czerwoną suknie i złoty pancerz na torsie. W tle wielka góra złomu.

Na dużych, zardzewiałych elementach konstrukcyjnych rozłożonych w nieładzie leży miecz. Miecz jest duży i lekko zniszczony, wygląda jak miecze średniowiecznych rycerzy.

Recenzje:

„Smok!” zawdzięcza swoje powodzenie świetnej dramaturgii Roszkowskiego – w dobrze znaną legendę zręcznie wkomponował on najważniejsze problemy współczesności, czerpiąc przy tym garściami z filmowej popkultury. Zgodnie z duchem opowieści fantasy sceniczny świat zamieszkuje gromada nie-ludzkich stworzeń: fikuśne Drzewice, kolorowe leśne boginie czy rozczulający towarzysz szewca Skuby – Chowaniec – odziany w srebrzysty kask i lśniącą pelerynę, wzorowany na kultowej postaci R2-D2 z „Gwiezdnych Wojen”. Dynamiczne i różnobarwne światła Mirka Kaczmarka oraz efektowne, wzorzyste kostiumy zaprojektowane przez niego we współpracy z Krystianem Szymczakiem tworzą atrakcyjny kod wizualny. Akcja spektaklu toczy się wartko, a jego dynamikę podkręcają imponujące wizualizacje rzutowane nie tylko na materiał w tyle sceny, ale również na widownię. Więcej >

czaskultury.pl

Agata Kędzia

Spektakl Jakuba Roszkowskiego można nazwać ekologiczno-feministyczną wersją starej baśni. Tyle tylko, że taka klasyfikacja wydaje się krzywdząca dla inteligentnego i znakomicie wyreżyserowanego scenariusza. Tekst Roszkowskiego, z jednej strony nie narusza kanonicznej opowieści o smoku i szewcu (choć tutaj przedstawia się go jako maminsynka o nazwisku Skuba; w tej roli Maciej Jackowski), z drugiej jednak – i to właśnie okazuje się najciekawsze – wprowadza nowe wątki i tematy. Więcej >>

teatralny.pl

Olga Katafiasz

'Pokój' - spektakl w Katowicach "Wegetarianka" Spotkanie z reżyserem Pawłem Miśkiewiczem i aktorami Teatru Słowackiego w Krakowie 1989 1989 / spektakl w Gdańsku Antygona Australia Bóg, ja i pieniądze Botticelli Chory z urojenia Ciało i krew albo niewypowiedziane Czerwone i czarne Debil Dziady Hanna Bieluszko - "SIADAP albo artystka z jajami' IMPRO KRK Impro KRK Underground Kobieta i życie Kobieta i życie - spektakl w Katowicach Koriolan Lalka Lepper. Będziemy wisieć albo siedzieć Magiczna rana Martyna Krzysztofik jako "MASAŻYSTKA" Niespodziewane zwycięstwo Unii Polsko-Czeskiej w Trzeciej Wojnie Światowej O dwóch doktorach i jednej pacjentce Od nowa Opowieść wigilijna Pan Tadeusz Pani Bovary. Możliwa historia Państwo / Der Staat Pokój Polish Horror Story Proszę Państwa, Wyspiański umiera Romeo i Julia Serce ze szkła. Musical Zen Simona K. Wołająca na puszczy Smok! Spóźnione odwiedziny Szczeliny istnienia SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY Tak zwana ludzkość w obłędzie Ulisses Wahazar Wegetarianka Wesele Wielki Gatsby WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - ADRIA ART / 'Oszuści' WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - ADRIA ART / Cohen w Teatrze Wydarzenie zewnętrzne - Eskander / 'Ogrodnik' Wyspa Wyzwolenie Znachor Znachor / spektakl w Rzeszowie

Zapisz się do newslettera Teatru!

Newsletter