Zapisz się
do newslettera Teatru!

Bądź na bieżąco z naszym repertuarem, nowościami
i ofertami specjalnymi.

Newsletter

Wprowadź poprawny email
Dostępność EN
Przejdź do strony głównej Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego
Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego
Przejdź do strony głównej MOS
MOS
Przejdź do strony głównej Dom Rzemiosł Teatralnych
Dom Rzemiosł Teatralnych
Wszystko
Home Spektakle

Niespodziewane zwycięstwo Unii Polsko-Czeskiej w Trzeciej Wojnie Światowej
koprodukcja z Teatrem Narodowym w Pradze

  • Scena MOS
  • Premiera: 22.05.2026
  • Premiera w Pradze: 14, 15.05.2026 Spektakl grany jest po polsku i czesku (z napisami w języku polskim).
  • Bilety
1h 50 min

Najbliższe terminy

wrzesień
wt 29 19:00
Bilet do teatru
wrzesień
śr 30 19:00
Bilet do teatru
październik
czw 01 19:00
Bilet do teatru
październik
pt 02 19:00
Bilet do teatru

Opis wydarzenia

Środkowoeuropejskie political fiction. Miks polskiego dramatyzmu i czeskiego humoru w służbie walki z lękiem przed Trzecią Wojną Światową. Ukraina i państwa bałtyckie zostały podbite. Węgry i Słowacja przyłączyły się do Rosji z własnej woli. Austriacy po cichu kibicują Putinowi, a cała Zachodnia Europa trzyma za nas kciuki nie udzielając konkretnego wsparcia. Na placu boju pozostali tylko Polacy i Czesi. W tej sytuacji rządu obu państw stawiają na zjednoczenie krajów. Powstaje grupa robocza złożona z intelektualistów i influencerów, którzy mają przekonać Czechów i Polaków, że nie tylko są sojusznikami, ale właściwie stanowią jeden starożytny, słowiański naród.

Czy to może się udać? Czy Unia Polsko-Czeska uratuje Europę?

Obsada:

  • Anna Tomaszewska - Bożena Klimek
  • Daniel Malchar - Natan
  • Antoni Milancej - Tomek Wielicki
    oraz
  • Kateřina Měchurová - KOMENSKÝ 2.0
  • Marek Daniel - Zdeněk Dvořák
  • Šimon Krupa - Honza Kovács
  • Michal Režný - Martin Horváth

W nagraniach do spektaklu udział wzięli:
Lidia Bogaczówna, Dominika Feiglewicz – Penarska, Krzysztof Głuchowski, Mateusz Janicki, Agnieszka Judycka -Cappucino, Marcin Kalisz, Karolina Kamińska, Aleksander Kopański, Tomasz Międzik, Zuzanna Piekarska, Agata Schweiger, Alina Szczegielniak, Marta Waldera, Oliwier Węgrzyn, Maria Wojtyszko, Tomasz Wysocki, Roma Krzysztofik, Aleksandra Bułas, Jan Bułas, Karolina Bułas, Igor Orozovič, Jan Bidlas, Berenika Anna Mikeschová, Jakub Žáček, Meda Skramuská, Matylda Skramuská, Anna Adámková, Vincent Dörner, Antonín Dörner, Mikuláš Laitla.


Obsada:

Anna Tomaszewska Bożena Klimek
Daniel Malchar Natan
Antoni Milancej Tomek Wielicki
Kateřina Měchurová KOMENSKÝ 2.0
Marek Daniel Zdeněk Dvořák
Šimon Krupa Honza Kovács
Michal Režný Martin Horváth

Zdjęcia ze spektaklu

fot. Joanna Siwiec
Scena MOS Teatru Słowackiego. Na pierwszym planie widoczna jest rozbudowana, półokrągła sofa w odcieniach beżu, ustawiona na jasnej, miękkiej wykładzinie. Minimalistyczna scenografia utrzymana jest w ciepłych, piaskowych tonach, tło tworzą zaokrąglone ściany oraz pionowe drewniane lamele, za którymi widać roślinność. Po bokach sceny znajdują się wysokie, białe podświetlane elementy dekoracyjne przypominające abstrakcyjne formy architektoniczne. Od lewej stoi Šimon Krupa jako Honza Kovács ubrany w jasny, kremowy sweter i szare spodnie. Na sofie siedzi Marek Daniel jako Zdeněk Dvořák w ciemnoszarej marynarce, szerokich szarych spodniach i sportowych butach. Obok niego Daniel Malchar jako Natan ma na sobie kolorową koszulę we wzory, jasno niebieskie spodnie w kratę oraz okulary z pomarańczowymi szkłami. W głębi sceny stoi Kateřina Měchurová jako KOMENSKÝ 2.0 w roli ubrana w białą, prostą sukienkę bez rękawów. Obok niej Antoni Milancej jako Tomek Wielicki ubrany w ciemny, aksamitny szlafrok z połyskującymi wykończeniami, odsłaniającym klatkę piersiową. Po prawej stronie siedzi Anna Tomaszewska jako Bożena Klimek w eleganckim, beżowym garniturze i plisowanej spódnicy, gestykulując uniesionym palcem, jest w trakcie wypowiedzi.
Scena MOS Teatru Słowackiego.Marek Daniel jako Zdeněk Dvořák siedzi samotnie na niskiej, okrągłej beżowej ławie ustawionej pośrodku minimalistycznej scenografii. Ubrany jest w luźny, ciemnoszary garnitur z podwiniętymi rękawami marynarki, szerokimi spodniami i szarymi sportowymi butami. Lekko pochylony do przodu, wykonuje subtelny gest dłonią, sprawiając wrażenie pogrążonego w refleksji lub prowadzącego rozmowę. Scenę wypełnia chłodne, niebieskie światło. W tle widoczne są wysokie pionowe lamele oraz duże świecące koło przypominające księżyc lub ekran projekcyjny. Po bokach ustawiono doniczkowe rośliny, które ocieplają surową, nowoczesną przestrzeń. Po lewej stronie kadru znajduje się fragment jasnej, modułowej kanapy.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Po lewej stronie Michal Režný jako Martin Horváth, po prawej Daniel Malchar jako Natan. Obaj siedzą obok siebie w wąskiej, zamkniętej przestrzeni przypominającej saunę lub kabinę wyłożoną pionowymi drewnianymi panelami. Są nadzy od pasa w górę, biodra mają owinięte białymi ręcznikami. Scenę wypełnia intensywne czerwone światło. Twarze aktorów częściowo przesłaniają ciemne pionowe elementy scenografii przypominające kraty lub lamele. Michal Režný patrzy przed siebie z poważnym wyrazem twarzy, podczas gdy Daniel Malchar zwraca się w jego stronę, jakby byli w trakcie rozmowy.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Po lewej stronie Anna Tomaszewska jako Bożena Klimek siedzi na jasnej, modułowej kanapie. Ubrana jest w elegancki beżowy żakiet, białą bluzkę i długą plisowaną spódnicę w jasnym kolorze. Rozkłada ręce w szerokim geście. Na środku Daniel Malchar jako Natan siedzi z gitarą akustyczną na niskim beżowym podwyższeniu. Ma na sobie czerwono-fioletowy sweter we wzory, jasnoniebieskie dżinsy z przetarciami, ciemne sandały oraz okulary z przyciemnianymi szkłami. Obok niego Michal Režný jako Martin Horváth ubrany jest w jasny, kremowy komplet składający się z luźnej bluzy i spodni oraz jasne mokasyny. Siedzi pochylony do przodu i wykonuje dłonią uspokajający lub zatrzymujący gest. Scenografia utrzymana jest w ciepłych, beżowych tonach. Tło tworzą pionowe lamele oraz duże, okrągłe źródło światła przypominające księżyc lub ekran. Po bokach ustawiono doniczkowe rośliny.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Daniel Malchar jako Natan stoi na niewielkim, okrągłym podwyższeniu z gitarą akustyczną przewieszoną przez ramię. Aktor ma na sobie luźny, czerwono-fioletowy sweter we wzory, jasne dżinsy z dużymi przetarciami, ciemne sandały oraz okulary z przyciemnianymi szkłami. Stoi z szeroko rozłożonymi ramionami i otwartymi ustami, jakby śpiewał. Tło tworzą wysokie pionowe lamele i jasne drewniane elementy przypominające kabinę lub zamkniętą przestrzeń. Po bokach ustawiono doniczkowe rośliny. Całą scenę wypełnia intensywne fioletowo-różowe światło, które nadaje przestrzeni koncertowy, niemal klubowy charakter.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Michal Režný jako Martin Horváth siedzi w jasnym fotelu, ubrany w błyszczący, jasnoniebieski kombinezon z kapturem szczelnie okalającym głowę. Na twarzy ma mikroport, a jego dłonie spoczywają spokojnie na podłokietniku. Aktor patrzy lekko w górę z napiętym, nieobecnym wyrazem twarzy, jakby był pogrążony w zamyśleniu. W tle widoczne są pionowe drewniane lamele oraz rozmyte rośliny doniczkowe.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Od lewej siedzą: Marek Daniel jako Zdeněk Dvořák, Šimon Krupa jako Honza Kovács oraz Michal Režný jako Martin Horváth. Bohaterowie zgromadzeni są wokół niewielkiego, składanego stolika turystycznego, na którym stoją trzy zielone puszki napojów. Całość sprawia wrażenie wspólnego biwaku. Marek Daniel siedzi w rozkładanym fotelu turystycznym. Ma na sobie ciemno niebieską kamizelkę bez rękawów, rozpiętą na piersi, luźne szare spodnie i sportowe buty. Odchyla głowę do tyłu i przytrzymuje dłonią kamizelkę. Obok niego Šimon Krupa, ubrany w oliwkową koszulę narzuconą na biały T-shirt oraz ciemne krótkie spodnie, siedzi pochylony do przodu i opiera rękę na stoliku. Jest boso, a jego skupione spojrzenie skierowane jest poza kadr. Za nim siedzi Michal Režný w błyszczącym, jasno niebieskim kombinezonie z kapturem, jasnych prążkowanych spodniach i białych mokasynach. Lekko uśmiechnięty, obserwuje sytuację zza ramienia Šimona Krupy. W tle widoczne są wysokie pionowe lamele, duże okrągłe źródło światła przypominające księżyc lub ekran projekcyjny oraz liczne rośliny doniczkowe.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Daniel Malchar jako Natan leży nieruchomo na jasnej podłodze, z rozłożonymi szeroko rękami, pośrodku dużej półokrągłej kanapy w kolorze ciepłego beżu. Ubrany jest w charakterystyczny czerwono-fioletowy sweter we wzory, jasne dżinsy oraz czarne sandały. Jego ciało tworzy symetryczną kompozycję wpisaną w łuk otaczającej go sofy modułowej. Całą scenę wypełnia intensywne, pomarańczowo-czerwone światło.
Zbliżenie na Daniela Malchara jako Natana na scenie MOS Teatru Słowackiego. Aktor ubrany jest w charakterystyczny czerwono-fioletowy sweter we wzory i uśmiecha się w stronę widowni, unosząc dłoń w geście pokoju. Na jego twarzy widoczny jest mikroport, a przez oczy przebiega jasny pas światła z projekcji, który przecina kadr i podkreśla ekspresyjny charakter sceny. W tle wyświetlona jest wielkoformatowa projekcja z dużymi czerwonymi literami oraz fragmentem historycznego portretu. Ciepłe, czerwone oświetlenie w tle.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Na podłodze, opierając się o dużą półokrągłą kanapę w kolorze ciepłego beżu, siedzą Daniel Malchar jako Natan oraz Michal Režný jako Martin Horváth. Po lewej Daniel Malchar ubrany jest w charakterystyczny czerwono-fioletowy sweter we wzory oraz jasne dżinsy z podwiniętymi nogawkami. Siedzi boso, z jedną nogą wyciągniętą przed siebie, i spogląda w stronę drugiego bohatera. Obok niego Michal Režný ma na sobie jasny kremowy sweter, jasne prążkowane spodnie oraz białe mokasyny. Opiera głowę na dłoni i patrzy przed siebie z zamyślonym wyrazem twarzy. Scenografia utrzymana jest w minimalistycznym stylu i ciepłej, pomarańczowo-czerwonej kolorystyce. Centralnym elementem przestrzeni jest monumentalna modułowa sofa otaczająca bohaterów półkolem. W tle widoczne są ciemne ściany, pionowe lamele oraz fragmenty roślinności.
Scena z przedstawienia MOS Teatru Słowackiego. Od lewej stoją Marek Daniel jako Zdeněk Dvořák oraz Antoni Milancej jako Tomek Wielicki. Obaj mają na twarzach mikroporty i znajdują się na tle intensywnie czerwonej scenografii z dużym, białym, abstrakcyjnym elementem dekoracyjnym widocznym po lewej stronie kadru. Marek Daniel ubrany jest w ciemnoszary strój przypominający sutannę lub współczesny ubiór duchownego z białą koloratką pod szyją. Gestykuluje dłonią i spogląda w bok z poważnym, skupionym wyrazem twarzy. Obok niego Antoni Milancej ma na sobie brązową zamszową kurtkę, niebieską koszulę i ciemne dżinsy. Trzyma Marka Daniela pod ramię i patrzy na niego z lekkim uśmiechem, jakby prowadził z nim rozmowę. Scenografia utrzymana jest w minimalistycznym stylu i mocnym czerwonym oświetleniu.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Po lewej Anna Tomaszewska jako Bożena Klimek, po prawej Daniel Malchar jako Natan. Oboje pochylają się nad oparciem jasnej kanapy, zwróceni w stronę niewidocznego rozmówcy lub publiczności. Anna Tomaszewska ubrana jest w jasnoszary sweter i ma mały mikroport przy twarzy. Unosi dłonie w ekspresyjnym geście, jakby opowiadała coś z emocjami lub przekonywała rozmówców. Obok niej Daniel Malchar ma na sobie charakterystyczny czerwono-fioletowy sweter we wzory. Opiera się swobodnie o kanapę i patrzy na kobietę z lekkim uśmiechem. Scenografia w tle utrzymana jest w minimalistycznym stylu i ciepłym, pomarańczowo-czerwonym świetle. W tle widoczny jest duży biały, abstrakcyjny element dekoracyjny.
Scena „MOS” Teatru Słowackiego. Od lewej stoją: Anna Tomaszewska jako Bożena Klimek, Šimon Krupa jako Honza Kovács, Michal Režný jako Martin Horváth oraz Daniel Malchar jako Natan. Aktorzy zgromadzeni są blisko siebie w dynamicznej, pełnej napięcia rozmowie. Anna Tomaszewska ubrana jest w jasny szary sweter i gestykuluje dłońmi, zwracając się do pozostałych postaci z żywą ekspresją. Obok niej Šimon Krupa ma na sobie oliwkową koszulę narzuconą na biały T-shirt oraz duże czarne okulary. Patrzy uważnie na rozmówców z lekko zdziwionym wyrazem twarzy. Michal Režný ubrany jest w błyszczący, jasnoniebieski kombinezon z zamkiem oraz jasne prążkowane spodnie. Unosi dłoń w trakcie wypowiedzi. Po prawej Daniel Malchar występuje w charakterystycznym czerwono-fioletowym swetrze we wzory i z mikroportem przy twarzy. Jest zwrócony profilem do grupy. Scenografia utrzymana jest w minimalistycznym stylu i ciepłym, teatralnym oświetleniu. W tle widoczne są wysokie pionowe lamele w odcieniach beżu i brązu.
Scena z przedstawienia MOS Teatru Słowackiego. Daniel Malchar jako Natan opiera się swobodnie o oparcie jasnej, beżowej kanapy i uśmiecha się szeroko. Aktor ma na sobie wielobarwny, sweter w pasy, utrzymany w intensywnych odcieniach pomarańczu, fioletu, zieleni i błękitu, narzucony na niebieski T-shirt. Na twarzy widoczny jest mikroport. Scenografia utrzymana jest w minimalistycznym stylu i ciepłej kolorystyce. Tło tworzy gładka ściana w odcieniach beżu i brązu oraz duży biały element dekoracyjny o organicznym kształcie.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Šimon Krupa jako Honza Kovács siedzi na niskiej, okrągłej beżowej ławie pośrodku minimalistycznej sceny. Aktor ma na sobie ciemnozieloną koszulę zapiętą pod szyję, szarą dzianinową kamizelkę, szerokie ciemne spodnie oraz brązowe skórzane buty. Charakterystycznym elementem jego wyglądu są duże czarne okulary. Siedzi lekko pochylony do przodu, z dłońmi splecionymi między kolanami, i patrzy przed siebie z poważnym, skupionym wyrazem twarzy. Tło tworzy ciemna, gładka ściana w ciepłych brązowych tonach, a jasna podłoga i geometryczne podwyższenie podkreślają samotność postaci oraz kameralny charakter sceny.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Po prawej stronie Kateřina Měchurová jako KOMENSKÝ 2.0 stoi w chłodno oświetlonej części sceny, ubrana w futurystyczny biały kostium bez rękawów. Aktorka rozkłada ręce w teatralnym geście. Jej sylwetkę otaczają wysokie pionowe lamele podświetlone niebieskim światłem, nadające przestrzeni nowoczesny, niemal laboratoryjny charakter. Po lewej stronie widoczna jest projekcja przypominająca plakat romantycznej komedii z napisem „POCAŁUJ MNIE! 5”. Na plakacie znajduje się para bohaterów na tle jesiennego krajobrazu.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Anna Tomaszewska jako Bożena Klimek siedzi na jasnej, beżowej kanapie w minimalistycznej przestrzeni scenicznej. Aktorka ubrana jest w elegancki beżowy żakiet, białą bluzkę oraz jasną plisowaną spódnicę. Na szyi ma dużą, ciemną ozdobę przypominającą kamień zawieszony na metalowej obręczy. Jej ręka spoczywa swobodnie na oparciu kanapy, a na twarzy widoczny jest delikatny uśmiech i spojrzenie skierowane ku górze. Scenografia utrzymana jest w ciepłych, neutralnych tonach.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Daniel Malchar jako Natan stoi na scenie z gitarą przewieszoną przez ramię, unosząc wysoko rękę w ekspresyjnym geście, jakby śpiewał lub zwracał się do publiczności podczas koncertu. Aktor ubrany jest w charakterystyczny czerwono-fioletowy sweter we wzory, jasne dżinsy oraz ciemne okulary z przyciemnianymi szkłami. Ma otwarte usta. Scenę wypełnia mocne fioletowo-różowe światło, tworzące atmosferę koncertu. Tło pozostaje niemal całkowicie abstrakcyjne.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Anna Tomaszewska jako Bożena Klimek widoczna jest w formie ciemnej sylwetki na tle ogromnego, jasnego okręgu przypominającego księżyc lub ekran świetlny. Aktorka stoi bokiem, trzymając rękę na wysuniętej rączce walizki. W drugiej dłoni trzyma niewielką torebkę. Scenografia utrzymana jest w minimalistycznym stylu. Po bokach widoczne są zarysy roślin doniczkowych.
Scena MOS Teatru Słowackiego. Od lewej widoczni są: Marek Daniel jako Zdeněk Dvořák, Anna Tomaszewska jako Bożena Klimek oraz Kateřina Měchurová jako KOMENSKÝ 2.0. Aktorzy znajdują się w minimalistycznej przestrzeni scenicznej utrzymanej w ciepłych beżowych tonach. Marek Daniel stoi przy jasnej kanapie, ubrany w ciemno niebieską kamizelkę, granatowe szorty, jasną koszulę i czarny kask rowerowy. Anna Tomaszewska stoi obok walizki kabinowej, trzymając w dłoni telefon komórkowy. Ubrana jest w elegancki beżowy żakiet, białą bluzkę i jasną plisowaną spódnicę. Jej twarz wyraża zaskoczenie. Po prawej stronie Kateřina Měchurová jako KOMENSKÝ 2.0 stoi w futurystycznym białym kostiumie z gorsetową górą i szerokimi spodniami. Zwraca się w stronę pozostałych postaci z spokojnym, opanowanym wyrazem twarzy. W tle widoczne są pionowe drewniane lamele, okrągłe podwyższenie oraz elementy roślinności.

Trailery

wideo: Łukasz Kurek

Wnętrza i otoczenie opuszczonego biura. W środku odrapane ściany, brudna, szara podłoga, dziury w suficie. Na ścianach kolorowe napisy graffiti, brudne białe płytki. Drewniane framugi okien, drzwi z rozbitymi szybami. Na podłodze walają się drewniane deski. Na zewnątrz wysoka trawa, szare ściany budynku,  jedne okna plastikowe, inne drewniane. Niektóre szyby wybite. Na początku korytarz z osmolonymi ścianami. Po lewej i prawej osmolone drzwi do pomieszczeń. W prawym górnym rogu w niebieskim kwadracie białe napisy: logo teatru. Głowa kobiety z wijącymi się wężami zamiast włosów, wytrzeszczonymi oczami i wystawionym językiem. To mityczna Meduza. Poniżej: Maria Wojtyszko, Niespodziewane zwycięstwo Unii polsko-czeskiej w Trzeciej Wojnie Światowej, reżyseria Jakub Krofta, Koprodukcja Teatru imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie z Teatrem Narodowym w Pradze. Pod kwadratem logotyp Teatru, napis Scena MOS. Bohaterowie wchodzą przez drzwi z prawej i lewej strony. Patrzą na nas. Na środku staje brunet w białej zapiętej pod szyję bluzie i spodniach dresowych. To Honza. Zakłada duże, sportowe okulary przeciwsłoneczne. Nagle Honza stoi w bramie. Za nim rury. Brama jest dwuskrzydłowa, biała, zabazgrana napisami. Zamyka się. W pomieszczeniu troje bohaterów. Na lewo Martin ubrany w szarą koszulę, czarną marynarkę, spodnie, buty. W środku Honza. Na prawo Tomek w długich spiętych włosach, wzorzystej żółtej koszuli, szarych spodniach. Patrzą na nas. Martin i Honza poruszają się sztywno, robotycznie, powoli. Martin po prawej, odwraca głowę w naszą stronę. Tomek w białej kurtce z naszytymi srebrnymi gwiazdami, ze srebrnymi frędzlami. Wyskakuje przez okno. Kolorowy, odrapany plakat przedstawiający uśmiechającą się parę na plaży. Na tym tle poważna blondynka w różowej marynarce i ciemnym swetrze zakłada różowe okulary. To Bożena. Patrzy na nas. Tomek zagląda przez rozbitą szybę w drzwiach. Honza na zewnątrz ogląda fasadę budynku, odwraca się. Potakuje głową. Tomek patrzy na nas spode łba. Biegnie przez pomieszczenia, odwraca się, zawraca, przechodzi przez drzwi, skręca. Na tle szarej ściany mężczyzna z brodą w okularach i szarej marynarce patrzy na nas, robi miny. Po prawej napisy jak na początku. Na koniec biała plansza z czarnymi napisami: logotyp Teatru, logotyp National Theater (czytaj naszjonal tjeter), premiera w Krakowie 22 maja 2026, teatrwkrakowie.pl
Wnętrze i otoczenie opuszczonego biurowca. W środku odrapane ściany, brudna, szara podłoga, dziury w suficie. Na jednych ścianach kolorowe napisy graffiti, na innych brudne białe płytki. Drewniane framugi okien, drzwi z rozbitymi oknami. Na podłodze walają się drewniane deski. Na zewnątrz wysoka sucha trawa, na ziemi walają się zardzewiałe rury. Brudnożółteściany budynku, gęsto i równomiernie rozłożone okna ze zniszczonymi drewnianymi framugami. Na początku brunet ubrany w czarną marynarkę patrzy z otwartymi ustami na zniszczony sufit. To Martin. Porusza się powoli. Obraz jest odwrócony. W prawym górnym rogu w niebieskim kwadracie białe napisy: logo teatru. Głowa kobiety z wijącymi wężami zamiast włosów, wytrzeszczonymi oczami i wystawionym językiem. To mityczna Meduza. Poniżej: Maria Wojtyszko, Niespodziewane zwycięstwo Unii polsko-czeskiej w Trzeciej Wojnie Światowej, reżyseria Jakub Krofta, Koprodukcja Teatru imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie z Teatrem Narodowym w Pradze. Pod kwadratem logotyp Teatru, napis Scena MOS. Blondynka na tle budynku i zachmurzonego nieba stoi. Ma rozłożone ręce, związane włosy, głowę odchyloną do tyłu. Ma futurystyczną złotą suknię ze sterczącymi falbanami na ramionach. Niebieskie powieki. To Komensky 2.0. Patrzy na nas z góry. Natan z kręconymi ciemnymi włosami i brodą w ciemnych okularach śmieje się. Blondynka w różowych okularach otula głowę szerokim kołnierzem futurystycznego, szerokiego, różowego płaszcza. To Bożena. Patrzy na nas. Martin wyciąga dłoń w stronę przeszklonego sufitu. Komensky wypatruje czegoś w oddali. Martin poprawia marynarkę. Natan w rogu, na zardzewiałej balustradzie balkonu stoi. Jest w kolorowej kurtce, rozkłada ręce, patrzy w dal. Tomek w białej kurtce z naszytymi srebrnymi gwiazdami, ze srebrnymi frędzlami. Patrzy na nas groźnie. Rozrywa zniszczony plakat z mężczyzną i kobietą na plaży. W zdezelowanej hali przy ognisku siedzi brunet. To Honza. Jest w dresie zapiętym pod szyję. Patrzy w górę zamyślony. To Honza. Napisy po prawej jak na początku na tle płomieni. Na koniec biała plansza z czarnymi napisami: logotyp Teatru, logotyp National Theater (czytaj naszjonal tjeter), premiera w Krakowie 22 maja 2026, teatrwkrakowie.pl

Sesja zdjęciowa

fot. Regina Zawadzka-Bigaj
Grupowe ujęcie wykonane we wnętrzu opuszczonego, industrialnego budynku z wysokim sufitem, świetlikami dachowymi i zniszczoną podłogą pokrytą gruzem. Na pierwszym planie leży jasna, częściowo nadpalona warstwa tiulu przypominająca suknię ślubną, kontrastująca z surowym otoczeniem. Od lewej siedzi Marek Daniel w roli Zdeňka Dvořáka, ubrany w ciemny sportowy strój z granatowymi butami, ma założone słuchawki. Obok niego Simon Krupa w roli Honzy Kovácsa ma na sobie biało-niebiesko-czerwoną bluzę o sportowym charakterze oraz błyszczące srebrne spodnie. W głębi stoi Antoni Milancej w roli Natana, ubrany w wyrazistą żółtą koszulę we wzory, zestawioną z ciemnymi spodniami. Pochyla się w stronę siedzącego obok Daniela Malchara w roli Tomka Wielickiego, dotykając jego ramion w geście przypominającym masaż. Daniel Malchar ma na sobie granatowy strój z kolorowymi detalami, nadającymi kostiumowi nowoczesny charakter. Centralnie widoczna jest Kateřina Měchurová w roli KOMENSKÝ 2.0, ubrana w futurystyczny kostium składający się ze złotej, metalicznej góry i rozłożystej, jasnej spódnicy z połyskującego materiału. Leży na niskim, bordowym siedzisku o aksamitnej fakturze, który jest wykończony złotymi frędzlami. Po prawej stronie Michal Režný w roli Martina Horvátha ma na sobie intensywnie fioletowy garnitur zestawiony z pomarańczowymi butami. Siedzi na niskim, turkusowym pufie i pochyla się w stronę siedzącej obok Anny Tomaszewskiej w roli Bożeny Klimek, wyglądając, jakby poprawiał jej czerwoną szminkę. Anna Tomaszewska ubrana jest w różową marynarkę, czarny golf oraz wzorzyste spodnie w odcieniach różu i żółci, uzupełnione czarnymi botkami. Kolorowe kostiumy kontrastują z surowym wnętrzem opuszczonego budynku.
Kateřina Měchurova w roli KOMENSKÝ 2.0, stojącą we wnętrzu opuszczonego budynku, pomiędzy otwartymi drzwiami i odsłoniętymi instalacjami na ścianie. Aktorka ma na sobie futurystyczną, teatralną kreację, dopasowaną suknię w odcieniach złota i beżu, bogato zdobioną połyskującymi aplikacjami oraz szeroką, warstwową spódnicę z jasnego tiulu. Górna część kostiumu tworzy rzeźbiarską formę z metalicznego materiału w kolorze złota i zieleni, z długimi rękawami i czarnymi, zwisającymi tasiemkami. Kateřina Měchurová ma mocny, niebieski makijaż oczu i gładko zaczesane włosy. Jedną rękę opiera o wysoki, szary element znajdujący się po prawej stronie kadru, a jej poza przypomina teatralny gest. Na pierwszym planie widoczne są fragmenty kolorowych mebli, bordowego siedziska i turkusowej pufy.
Czarno-białe ujęcie portretowe Marka Daniela w roli Zdeňka Dvořáka. Mężczyzna siedzi na zewnątrz i patrzy w dal, lekko odwrócony bokiem do aparatu. Ma jasne, potargane włosy, krótki zarost oraz duże okulary przeciwsłoneczne w jasnych oprawkach. Przy skroni, wsunięta za oprawkę okularów, znajduje się karta do gry z ozdobnym wzorem na odwrocie. Ubrany jest w ciemną koszulkę i jasną marynarkę. W tle widoczne są rozmyte elementy pleneru, drzewa oraz fragment pojazdu lub przyczepy.
Opuszczony kompleks przemysłowy otoczony wysokimi drzewami i modernistycznymi budynkami o surowej, betonowej architekturze. Między budynkami widoczne są gęste korony drzew. Po lewej stronie Kateřina Měchurová w roli KOMENSKÝ 2.0 opiera się o czarny motocykl. Ma na sobie futurystyczną, bogato zdobioną suknię w odcieniach złota i beżu z metaliczną górą oraz szeroką, warstwową spódnicą z jasnego tiulu ciągnącą się za nią. Jej włosy są gładko zaczesane, a oczy podkreśla intensywny niebieski makijaż. Po prawej stronie Anna Tomaszewska w roli Bożeny Klimek pozuje przy czerwonym samochodzie z lat 90. Ubrana jest w wyrazisty czerwony płaszcz oraz kolorowe, wzorzyste spodnie. Jedną rękę opiera o maskę auta, drugą unosi nad głową w teatralnej pozie.
Anna Tomaszewska w roli Bożeny Klimek stoi przed czerwonym samochodem z lat 90. na terenie opuszczonego kompleksu przemysłowego. Aktorka pozuje z lekko skrzyżowanymi nogami i delikatnym uśmiechem, opierając się o maskę auta. Ma na sobie teatralny, intensywnie czerwony płaszcz o rzeźbiarskiej formie, którego szerokie elementy unoszą się nad jej głową niczym rozłożona peleryna lub skrzydła. Pod płaszczem widoczny jest czarny golf oraz różowe spodnie w kwiatowy wzór. Uzupełnieniem stylizacji są kolorowe buty na obcasie i duże okulary przeciwsłoneczne w jasnych oprawkach. W tle widoczne są drzewa, modernistyczne budynki oraz ciemne, burzowe chmury.
Kateřina Měchurova w roli KOMENSKÝ 2.0 stoi obok czarnego motocykla na terenie opuszczonego kompleksu otoczonego drzewami. W tle widoczny jest wysoki budynek o modernistycznej architekturze z wąskimi pionowymi oknami i krzyżem na szczycie dachu, częściowo przesłonięty przez gałęzie i gęste korony drzew. Aktorka ma na sobie futurystyczną suknię w odcieniach złota i beżu. Górna część kostiumu wykonana jest z metalicznego materiału o rzeźbiarskiej formie, natomiast szeroka, wielowarstwowa spódnica z jasnego tiulu rozkłada się wokół niej i opada na ziemię. Kateřina Měchurová ma gładko zaczesane włosy oraz intensywny niebieski makijaż oczu. Stoi wyprostowana, zwrócona w stronę aparatu, z rękami ułożonymi przy torsie.
Czarno-białe ujęcie przedstawiające Michala Režnego w roli Martina Horvátha. Mężczyzna siedzi na ziemi obok motocykla i wyciąga w stronę aparatu kartę do gry, króla karo, która znajduje się na pierwszym planie i jest lekko rozmyta przez płytką głębię ostrości. Za kartą widać jego skupioną twarz i intensywne spojrzenie skierowane prosto w obiektyw. Ma ciemne, lekko potargane włosy i kilkudniowy zarost. Ubrany jest w ciemną koszulę zapinaną na jasne zatrzaski oraz luźną, wzorzystą marynarkę o wyraźnej fakturze. W tle znajdują się motocykle, przyczepy kempingowe oraz flagi polskie i czeskie powiewające między bezlistnymi drzewami.
Pięciu mężczyzn siedzi przy składanym stoliku ustawionym na trawie między kamperami. Od lewej Antoni Milancej w roli Natana siedzi na krześle reżyserskim z napisem „REŻYSER” i odwraca się w stronę aparatu. Ma związane włosy i ubrany jest w jaskrawą koszulę w złoto-niebieski, barokowy wzór. Obok niego Michal Režný w roli Martina Horvátha siedzi przy stole w fioletowym garniturze i ciemnej koszuli, patrząc prosto w obiektyw. Pośrodku Simon Krupa w roli Honzy Kovácsa unosi rękę z kartą do gry. Ma na sobie biało-niebiesko-czerwony sportowy sweter oraz ciemne okulary przeciwsłoneczne. W tle Daniel Machar w roli Tomka Wielickiego siedzi na motocyklu z wysoko opartymi nogami. Pozuje w rozpiętej skórzanej kurtce i ciemnych okularach przeciwsłonecznych, odsłaniając tors.Po prawej Marek Daniel w roli Zdeňka Dvořáka siedzi w składanym fotelu, trzyma wachlarz kart i patrzy w stronę aparatu przez przyciemniane okulary. Ubrany jest w szarą marynarkę, ciemny T-shirt i sportowe spodnie. Na stole stoją szklanki, kufle i rozsypane karty do gry, sugerujące trwającą partię. W tle widoczne są dwa białe kampery udekorowane lampkami, czerwony samochód oraz polskie i czeskie flagi zawieszone między drzewami.
Ujęcie wykonane od góry przedstawia Kateřinę Měchurovą w roli KOMENSKÝ 2.0. Postać siedzi w turkusowym fotelu ustawionym na suchej trawie, z szeroko rozłożonymi ramionami i zamkniętymi oczami, przyjmując teatralną pozę. Ubrana jest w białą, rzeźbiarską naramienną konstrukcję, zestawioną z jasnoszarym golfem i szerokimi niebieskimi dżinsami. Na nogach ma wzorzyste, czarno-białe kozaki we wzór zebry. Makijaż podkreślają intensywnie niebieskie cienie na powiekach oraz jasna cera. Obok fotela leżą dekoracyjne poduszki, aksamitny bordowy puf, złote pudełeczko oraz kilka niebieskich książek.
Antoni Milancej w roli Natana stoi w drzwiach białego kampera o charakterystycznym kanciastym kształcie, plastikowych detalach i pasach dekoracyjnych na karoserii, przypomina europejski kamper z przełomu lat 80. i 90. Mężczyzna opiera jedną rękę o framugę drzwi, a w drugiej trzyma papierosa i zapalniczkę, patrząc bezpośrednio w obiektyw z lekko zaczepnym wyrazem twarzy. Ma związane włosy, krótki zarost i ubrany jest w luźną koszulę w wyrazisty złoto-niebieski, barokowy wzór oraz szerokie spodnie w stonowanym kolorze. Otwarty kamper odsłania fragment przytulnego wnętrza, a nad jego dachem widać promienie słońca przebijające przez drzewa.
Kateřina Měchurová w roli KOMENSKÝ 2.0 stoi między kamperami na tle wysokich drzew i zawieszonych flag Polski oraz Czech. Postać stoi w wyprostowanej, pewnej siebie pozie, z jedną ręką opartą na biodrze, a drugą uniesioną wysoko do góry. W dłoni trzyma starszy model telefonu komórkowego z fizyczną klawiaturą, przypominający telefony komórkowe z początku lat 2000.Ubrana jest w futurystyczny, sceniczny kostium składający się z błyszczącego, złoto-srebrnego topu zdobionego haftami i cekinami oraz metalicznej kurtki o rzeźbiarskim kroju z dużym, falującym kołnierzem. Rękawy w kolorze złota połyskują w świetle dziennym. Makijaż tworzą intensywnie niebieskie cienie na powiekach i rozświetlona cera.
Ujęcie wykonane z góry przedstawia grupę bohaterów zgromadzonych na prowizorycznym obozowisku między dwoma kamperami ustawionymi na trawiastym terenie otoczonym drzewami. Po lewej stronie Antoni Milancej w roli Natana siedzi na składanym krześle obok czerwonego samochodu z otwartymi drzwiami. Trzyma w dłoni niewielką starą kamerę i ubrany jest w charakterystyczną złoto-niebieską koszulę o barokowym wzorze. Na dachu czerwonego auta siedzi pluszowy Krecik. Samochód, o kanciastym nadwoziu i prostych liniach, przypomina europejski model z lat 80. lub początku 90. Przy pierwszym stoliku siedzi Simon Krupa w roli Honzy Kovácsa, ubrany w biało-niebiesko-czerwony sportowy sweter. Obok niego znajduje się Marek Daniel w roli Zdeňka Dvořáka w ciemnej marynarce i okularach przeciwsłonecznych. Przy drugim stoliku, pochylony nad rozłożonym zabawkowym torem dla modeli pociągowych, siedzi Michal Režný w roli Martina Horvátha w fioletowej marynarce. Obok niego Daniel Machar w roli Tomka Wielickiego trzyma kubek z piwem i patrzy w stronę aparatu, ubrany w kolorową sportową kurtkę i ciemne okulary.Po prawej stronie Anna Tomaszewska w roli Bożeny Klimek odpoczywa na turkusowym fotelu, ubrana w obszerną czerwoną stylizację z rozłożystymi rękawami oraz jasne okulary przeciwsłoneczne. W tle, pomiędzy dwoma białymi kamperami udekorowanymi kolorowymi lampkami oraz polską i czeską flagą, stoi Kateřina Měchurová w roli KOMENSKÝ 2.0 w futurystycznym złoto-kremowym kostiumie o rzeźbiarskiej formie. Kamper po prawej stronie, z dużą zabudową nad kabiną kierowcy i charakterystycznymi pasami dekoracyjnymi, przypomina turystyczne pojazdy z przełomu lat 80. i 90. Na stolikach stoją szklanki, butelki i drobne przedmioty, a przed nimi ustawiony jest srebrny, przenośny magnetofon typu boombox.
Czarno-białe ujęcie przedstawiające Simona Krupę w roli Honzy Kovácsa. Mężczyzna patrzy intensywnie prosto w obiektyw, trzymając przed twarzą kartę do gry, która częściowo zasłania jego usta i nos. Na karcie widnieje postać błazna oraz napis ołówkiem „VALEK”. Simon Krupa ma ciemne, gęste włosy i skupiony wyraz twarzy. Ubrany jest w sportową bluzę zapinaną pod szyję, z wyraźnymi kontrastowymi panelami. Mocne światło podkreśla rysy jego twarzy i połysk włosów, a rozmyte tło z fragmentami kampera i pleneru kieruje uwagę na spojrzenie bohatera oraz trzymaną kartę.
Ujęcie przedstawia Daniela Machara w roli Tomka Wielickiego i Michala Režnego w roli Martina Horvátha siedzących na tylnej kanapie czerwonego samochodu o wnętrzu utrzymanym w stylistyce retro. Obaj bohaterowie mają na sobie białe, sceniczne kurtki ozdobione srebrnymi aplikacjami, cekinami i frędzlami. Po lewej Daniel Machar jako Tomek Wielicki siedzi swobodnie oparty o drzwi auta, z lekko uniesioną ręką i uśmiechem skierowanym poza kadr. Ma kręcone włosy i krótką brodę, a spod kurtki widać szary T-shirt. Po prawej Michal Režný jako Martin Horváth siedzi w rozluźnionej pozie, opierając rękę na oparciu siedzenia. Ubrany jest w ciemnofioletową koszulę lub garnitur widoczny pod jasną kurtką i patrzy za okno z lekkim uśmiechem. Pomiędzy nimi, za tylną szybą samochodu, widoczna jest figurka Krecika. Przez okna auta widać fragmenty kamperów i plenerowego otoczenia.
Ujęcie z niskiej perspektywy przedstawia Kateřinę Měchurovą w roli KOMENSKÝ 2.0 pozującą na opuszczonym, porośniętym trawą dziedzińcu otoczonym modernistycznymi budynkami o surowej, betonowej architekturze. Jedna noga uniesiona jest wysoko w powietrzu, a ręce rozłożone są w teatralnym geście, nadając scenie wrażenie ruchu i futurystycznego performansu. Postać ubrana jest w biały, rzeźbiarski kostium z geometrycznymi naramiennikami, zestawiony z jasnoszarym golfem i szerokimi niebieskimi spodniami. Na nogach ma czarno-białe wzorzyste kozaki. Intensywny makijaż z mocnymi, niebieskimi cieniami na powiekach podkreśla chłodny, stylizowany wygląd postaci. Nad bohaterką unoszą się różne przedmioty, między innymi ciemny telefon komórkowy, niewielkie akcesoria i naturalne elementy przypominające kamienie lub bryły ziemi. W tle rozciąga się dramatyczne niebo z ciężkimi chmurami i przebijającym światłem słońca.
Czarno-białe ujęcie przedstawiające Kateřinę Měchurovą w roli KOMENSKÝ 2.0. Bohaterka pozuje na tle surowych, modernistycznych budynków, unosząc rękę nad głową i trzymając cienki sznurek z zawieszonymi błyszczącymi bombkami. Kilka srebrnych ozdób zwisa wokół jej twarzy i kostiumu, tworząc surrealistyczną, kosmiczną kompozycję. Kateřina Měchurová ma gładko zaczesane włosy i spokojny, chłodny wyraz twarzy. Ubrana jest w futurystyczny kostium z jasnymi, geometrycznymi naramiennikami i dopasowanym, prążkowanym golfem. Metaliczne bombki odbijają światło i otoczenie.
Anna Tomaszewska w roli Bożeny Klimek oraz Kateřina Měchurova w roli KOMENSKÝ 2.0 siedzą na ustawionych w plenerze meblach pośród suchej trawy, na tle opuszczonego kompleksu budynków o surowej, modernistycznej architekturze. Po lewej Kateřina Měchurová jako KOMENSKÝ 2.0 siedzi na turkusowym fotelu, trzymając okrągłą poduszkę. Ubrana jest w futurystyczny kostium z białymi, geometrycznymi naramiennikami, jasnoszarym golfem i szerokimi niebieskimi spodniami. Stylizację uzupełniają wzorzyste czarno-białe kozaki oraz ciemne okulary przeciwsłoneczne. Po prawej Anna Tomaszewska w roli Bożeny Klimek leży swobodnie na turkusowej sofie w różowej marynarce i kolorowych spodniach w kwiatowy wzór. Ma jasne okulary przeciwsłoneczne i opiera głowę na dłoni, patrząc w stronę drugiej bohaterki. Obok niej leżą dekoracyjne poduszki i miękki, różowy koc. Na pierwszym planie znajduje się bordowa aksamitna ławka z ozdobnymi frędzlami, na której stoją książki oraz srebrna taca przykryta metalową kopułą.
Ujęcie z niskiej perspektywy przedstawiające Annę Tomaszewską w roli Bożeny Klimek siedzącą na niskim turkusowym fotelu ustawionym pośrodku suchej trawy, na tle opuszczonego kompleksu budynków o surowej, modernistycznej architekturze. Aktorka pochyla się lekko do przodu i nakłada czerwoną szminkę, patrząc w stronę aparatu. Ubrana jest w jasnoróżową marynarkę, czarny top oraz obcisłe spodnie w intensywny kwiatowy wzór w odcieniach różu, żółci i czerni. Stylizację uzupełniają wysokie, czarne botki z żółtymi detalami oraz duże, okrągłe okulary przeciwsłoneczne o różowych szkłach. Za bohaterką widoczne są turkusowe i bordowe meble wypoczynkowe ustawione w plenerze, z poduszkami i dekoracyjnymi elementami oraz dramatyczne, zachmurzone niebo.
Czarno-białe ujęcie przedstawia Daniela Machara w roli Tomka Wielickiego pozującego na motocyklu między kamperami ustawionymi na trawiastym terenie. Bohater siedzi w swobodnej, prowokacyjnej pozie, z nogami uniesionymi wysoko i opartymi o kierownicę motocykla oraz jedną ręką za głową. Uśmiecha się szeroko w stronę aparatu z pewnością siebie. Daniel Machar ma kręcone włosy, krótki zarost i ciemne okulary przeciwsłoneczne. Ubrany jest w rozpiętą skórzaną kurtkę odsłaniającą tors, krótkie spodnie oraz ciężkie, wysokie buty z grubą podeszwą. W tle widoczne są kampery przypominające turystyczne pojazdy z przełomu lat 80. i 90., rozwieszone lampki oraz stolik z drobnymi przedmiotami.

Pierwsza próba

fot. Joanna Siwiec
Czarno-białe ujęcie grupowe przedstawiające obsadę i twórców spektaklu „Nieoczekiwane zwycięstwo unii polsko-czeskiej w trzeciej wojnie światowej” oraz dyrektorów teatru w sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Kilkanaście osób ustawiono w trzech rzędach: w pierwszym rzędzie część z nich siedzi na krzesłach, a pozostali stoją za nimi. Wszyscy są zwróceni w stronę aparatu, większość uśmiechnięta, z naturalną, swobodną postawą. Uczestnicy ubrani są w nieformalne, codzienne stroje: widoczne są swetry, bluzy z kapturem, koszule, w tym jedna w kratę, t-shirty oraz proste sukienki i spódnice. Niektórzy mają na sobie warstwowe zestawy ubrań, jak narzucone kardigany czy lekkie kurtki. W tle widoczne są ceglane ściany oraz ciemny sufit z punktowym oświetleniem, a na podłodze są drewniane deski.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Od lewej widoczny jest dyrektor Krzysztof Głuchowski, siedzący i zwrócony lekko w bok, ubrany w skórzaną kurtkę narzuconą na zapinaną pod szyję bluzę o wyraźnej fakturze. Obok niego siedzi aktor Antoni Milancej, ubrany w jasną, lekką kurtkę, z długimi włosami związanymi z tyłu. Za nim stoi aktor Daniel Malchar, lekko pochylony do przodu, trzymający w jednej ręce papierowy kubek, a w drugiej plik dokumentów lub scenariusz. Ubrany jest w sportową kurtkę z charakterystycznymi paskami na rękawach, pod którą ma rozpiętą koszulę lub t-shirt, oraz ma okrągłe okulary. W tle widoczna jest ceglana ściana oraz elementy wyposażenia sali, takie jak telewizor.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Po lewej stronie znajduje się Maria Wojtyszko, scenarzystka spektaklu „Nieoczekiwane zwycięstwo unii polsko-czeskiej w trzeciej wojnie światowej”, ukazana profilem, zwrócona w stronę rozmówcy. Ma krótkie, jasne włosy i ubrana jest w luźną bluzę z kapturem z nadrukiem. Po prawej stronie siedzi reżyser Jakub Krofta, zwrócony w jej stronę. Ubrany jest w dopasowaną koszulkę w poziome paski, ma krótkie włosy, brodę oraz jasne, przezroczyste okulary. Jego wyraz twarzy wskazuje, że jest w trakcie rozmowy. Pomiędzy nimi, nieco w tle, widoczny jest zastępca dyrektora do spraw organizacyjnych Roman Krzysztofik, który pije z kubka. Ma na sobie ciemną, zapinaną koszulę oraz okulary. W tle znajduje się ceglana ściana, a całość oświetlona jest miękkim, skupionym światłem.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Na pierwszym planie widoczny jest około 30-letni mężczyzna z długimi włosami związanymi z tyłu, pochylony nad stołem i intensywnie zaangażowany w rozmowę. Ma uniesioną rękę i wskazuje palcem, jakby podkreślał swoją wypowiedź. Ubrany jest w luźną bluzę z kapturem z dużym napisem na przodzie. Przed nim na stole leżą rozłożone kartki papieru, prawdopodobnie scenariusz, a także kubki, termos oraz inne drobne przedmioty codziennego użytku. W kadrze widoczne są także fragmenty innych osób siedzących przy stole. W tle znajduje się ceglana ściana, a całość oświetlona jest miękkim światłem.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Przy stole siedzi kilka osób zaangażowanych w rozmowę i pracę nad spektaklem. W centrum widoczna jest Maria Wojtyszko, z krótkimi, jasnymi włosami, ubrana w luźną bluzę z kapturem z nadrukiem, która gestykuluje obiema dłońmi nad rozłożonymi kartkami. Po lewej stronie siedzi młody mężczyzna z długimi włosami związanymi z tyłu, ubrany w bluzę, który trzyma palec przy ustach i spogląda w stronę aparatu. Po prawej stronie znajduje się Jakub Krofta, w okularach i koszulce w poziome paski, trzymający długopis i skierowany w stronę Marii Wojtyszko. Na stole znajdują się kartki papieru, prawdopodobnie scenariusz, kubki, termos oraz inne drobne przedmioty. W tle widoczna jest ceglana ściana, a całość oświetlona jest miękkim światłem.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Po lewej stronie widoczny jest reżyser Jakub Krofta, pochylony nad stołem, skupiony na czytaniu lub analizowaniu dokumentów. Trzyma w dłoni długopis, a jego postawa i wyraz twarzy wskazują na koncentrację. Ubrany jest w dopasowaną koszulkę w poziome paski oraz jasne, przezroczyste okulary. W tle i na drugim planie widoczne są rozmyte sylwetki innych osób siedzących przy stole, co sugeruje wspólną pracę nad spektaklem. Na stole znajdują się kubki oraz inne drobne przedmioty. W tle widoczna jest ceglana ściana, a całość oświetlona jest miękkim światłem.
Czarno-białe ujęcie przedstawiające obsadę i twórców spektaklu „Nieoczekiwane zwycięstwo unii polsko-czeskiej w trzeciej wojnie światowej” oraz dyrektorów teatru w sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Kilkanaście osób siedzi wokół dużego stołu, pochylonych nad kartkami papieru, scenariuszem. Większość z nich ma skupione, zamyślone wyrazy twarzy; niektórzy opierają głowy na dłoniach, inni czytają lub robią notatki. Na stole znajdują się kubki, termosy oraz rozłożone dokumenty. W tle widoczna jest ceglana ściana oraz duże okno wpuszczające światło dzienne.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Przy stole siedzą dwie kobiety pogrążone w refleksji. Po prawej stronie widoczna jest producentka spektaklu Agata Schweiger, ubrana w ciemną bluzkę, opierająca głowę na dłoni i patrząca w dół, co sugeruje zamyślenie lub analizę omawianych treści. Obok niej siedzi starsza kobieta w okularach i jasnej koszuli w kratę, lekko pochylona, z ręką przy twarzy, skierowana w stronę rozmówczyni. Na stole znajdują się kubki, butelka oraz inne drobne przedmioty. W kadrze widoczne są także rozmyte sylwetki innych osób. W tle znajduje się ceglana ściana i okno, przez które wpada miękkie światło.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. W centrum kadru znajduje się 74-letnia aktorka Anna Tomaszewska, siedząca przy stole i uśmiechająca się w stronę aparatu. Ma jasne, sięgające ramion włosy, nosi okulary oraz ciemną bluzkę i wzorzystą narzutkę w kropki. Wokół niej widoczne są rozmyte sylwetki innych osób uczestniczących w próbie, siedzących przy stole z kubkami, notatkami i scenariuszami. Po prawej stronie w tle znajduje się kobieta opierająca dłoń o twarz, a po lewej fragment postaci pochylonej nad stołem. Tło jest ciemne, a oświetlenie miękkie.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. W centrum kadru znajduje się aktor Daniel Malchar, pochylony nad stołem i skupiony na czytaniu lub omawianiu tekstu. Ma krótkie, kręcone włosy oraz wyraźny zarost. Głowę ma lekko opuszczoną, jedną ręką podpiera skroń, drugą gestykuluje, jakby podkreślał swoją wypowiedź. Ubrany jest w prosty t-shirt, na przedramieniu widoczny jest tatuaż oraz cienka bransoletka. Przed nim na stole znajduje się kubek oraz otwarty zeszyt lub scenariusz. W tle ceglana ściana.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. W centrum kadru widoczny jest mężczyzna siedzący przy stole, uśmiechnięty i zwrócony w stronę osoby obok. Ma krótkie, lekko potargane włosy oraz zarost. Ubrany jest w ciemny sweter założony na jasną koszulę z kołnierzykiem. W dłoni trzyma długopis, a przed nim na stole znajdują się kartki papieru oraz kubek. Po lewej stronie widoczna jest rozmyta sylwetka innej osoby w okularach. W tle ceglana ściana.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Na pierwszym planie widoczna jest aktorka Anna Tomaszewska, zwrócona w stronę aparatu, z uważnym, lekko zamyślonym wyrazem twarzy. Ma jasne, sięgające ramion włosy oraz okrągłe okulary. Ubrana jest w ciemną bluzkę i narzutkę w kropki. W tle, lekko rozmyta, znajduje się inna kobieta siedząca obok, ubrana w jasną bluzę.
Czarno-białe zbliżenie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Na pierwszym planie widoczna jest dłoń trzymająca długopis, wskazująca fragment tekstu w otwartym, spiralnie oprawionym scenariuszu spektaklu „Nieoczekiwane zwycięstwo unii polsko-czeskiej w trzeciej wojnie światowej”. W tle, lekko rozmyta, znajduje się druga dłoń wskazująca na kartkę.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. W centrum kadru stoi 54-letni czeski aktor Marek Daniel, ubrany w ciemną, prostą bluzę. Ma krótkie, lekko potargane włosy, zarost oraz charakterystyczne okulary. Pochyla się w stronę siedzącego obok mężczyzny, kładąc rękę na jego ramieniu. Drugi mężczyzna to 36-letni czeski aktor Šimon Krupa, ubrany w koszulę w kratę. Ma krótkie, ciemne włosy. Jest odwrócony w stronę Marka Daniela, patrzy na niego z uwagą, z lekko uniesioną głową, jakby słuchał lub odpowiadał na jego słowa. Wokół widoczne są rozmyte sylwetki innych osób uczestniczących w próbie. W tle znajduje się ceglana ściana.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Po lewej stronie widoczny jest aktor Daniel Malchar, uśmiechnięty i zwrócony w stronę aparatu. Ma krótkie, kręcone włosy oraz zarost i ubrany jest w prosty t-shirt. Jego wyraz twarzy jest otwarty i pogodny, jakby reagował na sytuację podczas próby. Obok niego, po prawej stronie, siedzi młody mężczyzna z długimi włosami związanymi z tyłu, ubrany w bluzę z kapturem z dużym napisem „GAP”. Patrzy przed siebie z neutralnym, skupionym wyrazem twarzy. Tło stanowi ceglana ściana.
Czarno-białe ujęcie z sali prób w Domu Rzemiosł Teatralnych przy ulicy Radziwiłłowskiej. Na pierwszym planie, z lewej strony, widoczny jest mężczyzna w półprofilu, uśmiechnięty i pochylony lekko do przodu, jakby reagował na rozmowę. Ma krótkie włosy, zarost i ubrany jest w ciemny sweter nałożony na jasną koszulę z kołnierzykiem. Po prawej stronie kadru znajdują się rozmyte sylwetki innych osób siedzących przy stole. W tle widoczna jest ceglana ściana.

Koprodukcja

Spektakl został objęty honorowym patronatem Ambasadora Republiki Czeskiej

Partner wydarzenia

Partnerzy Teatru

Patroni medialni Teatru

Recenzje:

(...)  To political fiction osadzone w niedalekiej przyszłości, które wykorzystuje absurd, czarny humor i środkowoeuropejskie napięcia do opowiedzenia o lękach coraz mocniej obecnych we współczesnej Europie. (...) Twórcy świadomie budują narrację między dystopijną wizją świata po katastrofie a komedią opartą na narodowych stereotypach i wzajemnych nieporozumieniach. (...) Polski dramatyzm zderza się tu z charakterystycznym czeskim humorem, a napięcie polityczne przeplata się z absurdem codziennych relacji. (...)

Vogue

Aleksandra Kupras

(...) Komedia obyczajowa z ambicjami, intrygujące political-fiction o toczącej się w Europie wojnie, w związku z którą Polska i Czechy zawierają unię. Zabawna historia o komitecie budującym narrację, która ma być podstawą związku państw i narodów, oparta jest na stereotypach, których pełne są dziś relacje między nimi. Inny komediowy motyw to relacje ludzi ze sztuczną inteligencją, która pojawia się tu nie tylko na scenie: była także intensywnie wykorzystana przy tworzeniu materiałów wizualnych. (...)

e-teatr

Przemysław Gulda

'Pokój' - spektakl w Katowicach 'Pokój' - spektakl w Warszawie 10. URODZINY IMPRO KRK 1989 1989 / spektakl w Gdańsku Antygona Australia Bóg, ja i pieniądze Bóle fantomowe Botticelli Chory z urojenia Ciało i krew albo niewypowiedziane Czerwone i czarne Debil Dziady Hanna Bieluszko - "SIADAP albo artystka z jajami' IMPRO KRK Impro KRK Underground Kobieta i życie Kobieta i życie - spektakl w Katowicach Koriolan Kraków narodowej sztuce Lalka Lepper. Będziemy wisieć albo siedzieć Magiczna rana Martyna Krzysztofik jako "MASAŻYSTKA" Niespodziewane zwycięstwo Unii Polsko-Czeskiej w Trzeciej Wojnie Światowej O dwóch doktorach i jednej pacjentce Od nowa Opowieść wigilijna Pan Tadeusz Pani Bovary. Możliwa historia Państwo / Der Staat Pokój Polish Horror Story Proszę Państwa, Wyspiański umiera Romeo i Julia Serce ze szkła. Musical Zen Simona K. Wołająca na puszczy Smok! Spóźnione odwiedziny Sylwester w Teatrze - 'Proszę Państwa, Wyspiański umiera' Sylwester w Teatrze - 'SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY' Szczeliny istnienia SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY Układ scalony Ulisses Wahazar Wegetarianka Wesele Wielki Gatsby Wyspa Wyzwolenie Znachor