Dostępność EN
Grafika przedstawia stylizowany portret mężczyzny w tradycyjnym polskim stroju szlacheckim – z futrzaną czapką ozdobioną piórem oraz niebieskim żupanem zapinanym na ozdobne guziki. Postać ukazana jest na tle przypominającym tablicę policyjną do zdjęć aresztowanych, z oznaczeniami wzrostu po lewej stronie. Oczy mężczyzny zasłonięto czarnym paskiem..

Pan Tadeusz

  • Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego - Duża Scena
  • Premiera: 10.10.2025
3h (z przerwą)

Opis wydarzenia

Każdy z nas zna pierwsze wersy inwokacji otwierającej Pana Tadeusza. Litwa jest ojczyzną Adama Mickiewicza, którą poeta stracił niczym zdrowie. Wspominając ową Litwę, pierwsze co przychodzi poecie do głowy, to przepiękne pola uprawne. Czy jednak zajmują go w ogóle historie ludzi, którzy te pola uprawiali? Pan Tadeusz już w tytule jest wyraźnie poświęcony historii szlachty; opowiada przecież historię ostatniego szlacheckiego zajazdu. Epopeja narodowa zdaje się w ogóle nie zauważać innego świata. Dla kogo jest więc pisana? Co my – współcześni – mamy właściwie wspólnego z historią wiecznie kłócących się szlachciców; historią, która kończy się kontraktowym ślubem czternastoletniej dziewczynki z tytułowym „Panem”? Czego dziś tak naprawdę ta historia uczy? I właściwie o czym jest? Mamy ją podziwiać czy nienawidzić?

Obsada:

  • Agnieszka Judycka - Cappuccino - Rejent
  • Karolina Kamińska - Zosia
  • Marta Konarska - Telimena
  • Natalia Strzelecka - Asesor, Płut
  • Marta Waldera - Asesor, Płut (dublura)
  • Tomasz Augustynowicz - Klucznik Gerwazy
  • Mateusz Bieryt - Ksiądz Robak
  • Vitalik Havryla - Tadeusz
  • Marcin Kalisz - Chłop
  • Tomasz Międzik - Kapitan Ryków, Generał Dąbrowski
  • Marcin Sianko - Hrabia
  • Wojciech Skibiński - Sędzia
  • Tomasz Wysocki - Tadeusz Wojski

 

Licencja na korzystanie z opracowania tekstu, muzyki ilustracyjnej oraz ilustracji muzycznej została udzielona przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS

Nagrody

2025:
Specjalna nagroda aktorska dla Vitalika Havryli w ramach XI Konkursu „Klasyka Żywa” za rolę Pana Tadeusza w spektaklu „Pan Tadeusz”, w reżyserii Wojtka Klemma.

Trailery

video: Łukasz Kurek

Film składa się z krótkich migawek. Przez cały film na środku białe napisy: Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie, Duża Scena, Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz, Reżyseria: Wojtek Klemm. Ruiny zamku. Kamienne, grube mury, puste sale i korytarze, obdrapane ściany. Mężczyzna w szarym mundurze wymachuje bordową płachtą. To Gerwazy. Korytarzem idzie szatyn w niebieskim mundurze z wzorzystym kołnierzem i rękawami. To Tadeusz. Korytarz. Przez wnęki po dawnych oknach wpada światło słoneczne. Zosia idzie zgrabnie po piaszczystej podłodze korytarzem. To młoda niska kobieta. Blondynka z długimi falowanymi włosami. Ma falbankową białą sukienkę z krótkim rękawem do kolan, czerwone szpilki. Zbliżamy się do zniszczonego portretu blondyna w bogato zdobionym płaszczu. Blondynka w kremowej luźnej narzutce z falbanami. Opiera się o wnękę. To Telimena. Na stopie czarny kozak, w tle ruiny i trawiasty dziedziniec. Pod rozpiętą sukienką biała halka. Telimena odkrywa nogę, podpiera się nią z przodu. Łysy, wysoki Wojski w brązowym kontuszu idzie przez kamienny korytarz. Zwrócony jest tyłem do nas w stronę światła. Telimena idzie przez dziedziniec, zakłada ręce za głową. Długowłosa blondynka wchodzi po kamiennych zewnętrznych schodach. Jest w szarym, długim, grubym futrze. Lewe ramię ma odsłonięte, w rękach szablę. Długi suto zastawiony stół na piaszczystym dziedzińcu. Białe obrusy, owoce, mięso i kryształowe kielichy z winem. Przy stole stoją i siedzą bohaterowie. Przed stołem dwa białe psy. Podchodzi do nas młody blondyn Tadeusz. Ma groźną minę, czarny kaftan ze złotymi zdobieniami, czarne eleganckie luźne spodnie. Pod kaftanem nagi, gładki tors i brzuch. Tadeusz podrzuca poły kaftana. Telimena wiruje na dziedzińcu w promieniach słońca. Wysoko unosząc narzutkę. Zosia stoi w korytarzu. Odwraca do nas głowę. Promienie słońca przebiją się przez gałęzie liściastego drzewa. Przed zamkiem leży na plecach Hrabia. Ma krótkie siwe włosy, rozpiętą białą koszulę, krótkie białe spodenki. Na nogach pantofle z długiego brązowego włosia. Podpiera się łokciami, odchyla głowę do tyłu, ugina nogi, jedna założona jest na drugą. Obok niego kryształowy kielich z napojem
Film to kilkusekundowe migawki ze spektaklu. Na początku na środku białe napisy: logotyp Teatr w Krakowie imienia Juliusza Słowackiego, Duża Scena, Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz, reżyseria: Wojtek Klemm. Napisy pojawiają się na tle młodego mężczyzny z blond włosami. Ma nagi, umięśniony tors. To Tadeusz. Patrzy w naszą stronę. Potem przez cały film w lewym górnym rogu logo teatru: Głowa kobiety z wijącymi wężami zamiast włosów, wytrzeszczonymi oczami i wystawionym językiem. To mityczna Meduza. Ciemna scena, praktycznie pusta. Bohaterowie w spodniach dresowych, luźnych podkoszulkach, sportowych butach. Telimena w zwiewnej sukience przypominającej szlafrok, Sędzia w bordowym garniturze. Bohaterowie pochyleni przechodzą z prawa na lewo. Raz kucają w grupie na środku, raz biegają po scenie gwałtownie się trzęsąc. Bohaterowie czasem gonią się, krzyczą do siebie. Dziewczyna z długimi blond włosami, w niebieskiej koszulce, niebieskiej spódniczce. To Zosia. Przytula kogoś w stroju niedźwiedzia, zaciska ręce na jego szyi a nogi w jego pasie. Obracają się. Bohaterowie w szeregu obok siebie, pochyleni wyciągają do nas pięści. Za nimi drewniana wolnostojąca ubikacja. To sławojka. Bohaterowie kucają w grupie. Tadeusz w białym fikuśnym sweterku, w szarych spodenkach do kolan. Spodenki ma założone na dresy. Opiera się plecami o sławojkę. Łapie się za głowę. Gerwazy z wąsami na gumce stoi między Tadeuszem i Zosią. Trzymają się za ręce. Mają na sobie kolorowe, eleganckie kontusze. Zosia trzyma watę cukrową. Elegancko ubrani bohaterowie kucają. Mężczyzna w żółtej czapce, białej koszulce, niebieskich spodniach roboczych rzuca białymi, okrągłymi serami o podłogę. To Chłop. Drewniana łódka, w niej posąg złotego konia naturalnych rozmiarów. Jego głowę obejmuje mężczyzna w granatowym wojskowym mundurze. To Generał Dąbrowski. Na koniec kurtyna złożona z podłużnych plastikowych pasów. Na niej zmieniające się szybko projekcje. Są czarno-białe, to fotosy stron z gazet, plakatów oraz wydarzeń politycznych z sierpnia tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego roku. Na tym tle napisy jak na początku filmu. Potem biała plansza, napisy. Czarny logotyp teatru, logotyp Małopolska, logo Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Kolejna plansza. Partnerzy Teatru: logotypy BMW, Bielenda, Santander.

Patroni medialni premiery

Partnerzy Teatru

Patroni medialni Teatru

Spektakl bierze udział w XI Konkursie na Inscenizację Dawnych Dzieł Literatury Polskiej i Europejskiej „Klasyka Żywa”

Recenzje:

(...) Nowa inscenizacja (…) nie próbuje ukryć niewygodnych pytań. Wręcz przeciwnie – podkreśla je poprzez współczesną formę: multimedia Natana Berkowicza, muzykę Aleksandry Rzepki, choreografię Anny Marii Krysiak. Obok tradycji pojawia się ironia, obok patosu – krytyczny dystans. (…) Spektakl staje się więc nie tylko sceniczną adaptacją Mickiewicza, ale także dyskusją z mitem narodowym. Czy mamy epopeję podziwiać, czy nienawidzić? Czy tylko traktować ją jako literacki relikt, czy jako opowieść, w której odbija się coś żywego – także dziś? (...)

Teatr dla wszystkich

(...) Pomnik kultury zepchnięty z postumentu i wyprawiony w postmodernistyczną podróż ku współczesności. Kanon czytany jest tu bardzo dokładnie, ale krytycznie. Dotyczy to wymowy tekstu, ale i jego samego: czasem służy tylko do wymierzania trzynastotaktowego rytmu, nieustannie obrasta piętrowymi, intrygującymi referencjami. Świadomie minimalistyczny wizualnie – ze szlacheckiego dworku została tu tylko „wygódka” – spektakl napędzany jest przede wszystkim pełnym energii aktorstwem, śmiało przeskakującym między konwencjami. (...)

e-teatr

Przemysław Gulda

'Pokój' - spektakl w Katowicach 'Pokój' - spektakl w Warszawie 10. URODZINY IMPRO KRK 1989 1989 / spektakl w Gdańsku Antygona Australia Bóg, ja i pieniądze BÓLE FANTOMOWE Botticelli Chory z urojenia Ciało i krew albo niewypowiedziane Czerwone i czarne Debil Dziady Hanna Bieluszko - "SIADAP albo artystka z jajami' IMPRO KRK Impro KRK Underground Kobieta i życie Kobieta i życie - spektakl w Katowicach Koriolan Kraków narodowej sztuce Lalka Lepper. Będziemy wisieć albo siedzieć Magiczna rana Martyna Krzysztofik jako "MASAŻYSTKA" Niespodziewane zwycięstwo Unii Polsko-Czeskiej w Trzeciej Wojnie Światowej O dwóch doktorach i jednej pacjentce Od nowa Opowieść wigilijna Pan Tadeusz Pani Bovary. Możliwa historia Państwo / Der Staat Pokój Polish Horror Story Proszę Państwa, Wyspiański umiera Romeo i Julia Serce ze szkła. Musical Zen Simona K. Wołająca na puszczy Smok! Spóźnione odwiedziny Szczeliny istnienia SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY Tak zwana ludzkość w obłędzie Układ scalony Ulisses Wahazar Wegetarianka Wesele Wielki Gatsby WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - ADRIA ART / 'DOBRZE SIĘ KŁAMIE' WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - ADRIA ART / 'Erotic-Zdrój, czyli sanatorium nie wybacza' WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - ADRIA ART / 'GOŁO I WESOŁO' WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - ADRIA ART / 'Kto ma Klucz'. Emilia Komarnicka & Stefano Terrazzino - Miłość w rytmie zmian WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - ADRIA ART / 'Prawda' - komedia w reżyserii Wojciecha Malajkata WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - ADRIA ART / Cohen w Teatrze WYDARZENIE ZEWNĘTRZNE - DELFINI / 'To wiem na pewno' Wydarzenie zewnętrzne - Eskander / 'Ogrodnik' Wyspa Wyzwolenie Znachor