Zapisz się
do newslettera Teatru!

Bądź na bieżąco z naszym repertuarem, nowościami
i ofertami specjalnymi.

Newsletter

Wprowadź poprawny email
Dostępność EN
Przejdź do strony głównej Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego
Teatr w Krakowie im. J. Słowackiego
Przejdź do strony głównej MOS
MOS
Przejdź do strony głównej Dom Rzemiosł Teatralnych
Dom Rzemiosł Teatralnych
Wszystko
Home Spektakle

Wyzwolenie

2h (bez przerwy)

Najbliższe terminy

grudzień
czw 10 19:00
Bilet do teatru
grudzień
pt 11 19:00
Bilet do teatru
grudzień
sob 12 19:00
Bilet do teatru
grudzień
nd 13 15:00
Bilet do teatru

Opis wydarzenia

Po wspaniałych Dziadach i Weselu reżyserka Maja Kleczewska zamyka narodowy tryptyk Wyzwoleniem Stanisława Wyspiańskiego. Ponownie dokładnie w 123 rocznicę prapremiery wracamy do zmagań z polskim mitem, z polskością i tym, co w niej straszne, bolesne i – czasami – naznaczone optymistycznym pojęciem nienawiści. Bo przecież nienawidzimy się wzajem. I to wcale nie musi być nasze najgorsze złe.

Na wielką, pustą scenę znowu wejdzie więc Konrad, by burzyć stary, skostniały teatr, by oglądać Polskę współczesną i współczesnych Polaków, by spierać się z maskami, walczyć z Geniuszem, odpierać Erynie i by… wyzwalać. Od czego? Z kogo? Co?

Obsada:

  • Tomasz Augustynowicz – Karmazyn / Chór / Erynia
  • Mateusz Bieryt – Konrad / Konrad VII / Maska VIII/ Konrad XIX / Chór
  • Sara Bieryt (gościnnie) - Chór
  • Lidia Bogaczówna –  Prezes / Maska XIV / Mówca / Aktorka / Chór / Erynia
  • Krzysztof Głuchowski - Reżyser
  • Dorota Godzic – Konrad IX / Maska X / Chór / Erynia
  • Mateusz Janicki / Paweł Smagała (dublura) – Samotnik / Konrad VI / Geniusz / Chór / Erynia
  • Agnieszka Judycka-Cappuccino – Maska XVI / Konrad XVII / Chór / Erynia
  • Marcin Kalisz – Prymas / Maska XV / Chór / Erynia
  • Karolina Kamińska – Konrad XV / Chór / Erynia
  • Karolina Kazoń – Muza / Konrad VIII / Konrad XVIII / Chór / Erynia
  • Martyna Krzysztofik – Konrad II / Konrad XIII / Konrad XIV / Maska XIX / Chór / Erynia
  • Tomasz Międzik – Stary Aktor
  • Wojciech Skibiński – Kaznodzieja/ Maska VI / Chór / Erynia
  • Natalia Strzelecka – Maska IX / Konrad XI / Chór / Erynia
  • Anna Syrbu – Hestia / Konrad X / Chór / Erynia
  • Rafał Szumera – Przodownik / Konrad III / Maska VII / Maska XVIII / Aktor / Chór / Erynia
  • Marta Waldera – Maska III / Chór / Erynia
  • Tomasz Wysocki – Reżyser / Hołysz / Maska XI / Maska XVII / Chór / Erynia
  • Katarzyna Zawiślak-Dolny – Maska II / Konrad XII / Chór / Erynia

Licencja na korzystanie z opracowania tekstu, choreografii, muzyki ilustracyjnej oraz ilustracji muzycznej została udzielona przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS

Obsada:

Lidia Bogaczówna Prezes / Maska XIV / Mówca / Aktorka / Chór / Erynia
Dorota Godzic Konrad IX / Maska X / Chór / Erynia
Agnieszka Judycka-Cappuccino Maska XVI / Konrad XVII / Chór / Erynia
Karolina Kamińska Konrad XV / Chór / Erynia
Karolina Kazoń Muza / Konrad VIII / Konrad XVIII / Chór / Erynia
Martyna Krzysztofik Konrad II / Konrad XIII / Konrad XIV / Maska XIX / Chór / Erynia
Natalia Strzelecka Maska IX / Konrad XI / Chór / Erynia
Anna Syrbu Hestia / Konrad X / Chór / Erynia
Marta Waldera Maska III / Chór / Erynia
Katarzyna Zawiślak-Dolny Maska II / Konrad XII / Chór / Erynia
Tomasz Augustynowicz Karmazyn / Chór / Erynia
Mateusz Bieryt Konrad / Konrad VII / Maska VIII / Konrad XIX / Chór
Mateusz Janicki Samotnik / Konrad VI / Geniusz / Chór / Erynia
Marcin Kalisz Prymas / Maska XV / Chór / Erynia
Tomasz Międzik Stary Aktor
Wojciech Skibiński Kaznodzieja / Maska VI / Chór / Erynia
Paweł Smagała Samotnik / Konrad VI / Geniusz / Chór / Erynia (dublura)
Rafał Szumera Przodownik /Konrad III / Maska VII / Maska XVIII / Aktor / Chór / Erynia
Tomasz Wysocki Hołysz / Maska XI / Maska XVII / Chór / Erynia // Reżyser (dublura)
Sara Bieryt Chór (gościnnie)
Krzysztof Głuchowski Reżyser

Zdjęcia ze spektaklu

fot. Bartek Barczyk, Joanna Siwiec
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Oświetlenie jest chłodne, niebieskawe. Na białych schodach stoi kilkunastu aktorów ze spektaklu „Wyzwolenie”. Są ustawieni w kilku rzędach. Wszyscy są zwróceni przodem do widza. W centrum pierwszego rzędu stoi kobieta w białej sukni ślubnej i welonie. Obok niej jest mężczyzna w ciemnym garniturze. Po lewej stronie stoi kobieta w czerwonej, eleganckiej sukni. Obok niej znajduje się mężczyzna w luźnym stroju, jasnej koszuli i kurtce. Po prawej stronie stoją kolejne osoby w ciemnych, stonowanych ubraniach. W drugim i trzecim rzędzie widać różnorodne kostiumy. Część osób ma na sobie stroje ludowe z haftami. Inni są ubrani nowocześnie. Niektóre osoby mają poważne, skupione twarze. Inne patrzą przed siebie bez wyraźnych emocji. W tle widoczna jest projekcja. To rozmyty obraz twarzy wyświetlany z projektora.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oświetlona intensywnym, czerwonym światłem. Na scenie znajduje się kilkanaście osób, to obsada spektaklu „Wyzwolenie”.Na pierwszym planie stoi kobieta odwrócona tyłem do widza. Ma bardzo długie, kręcone, jasne włosy i trzyma w ręku kamerę. Naprzeciw niej stoi mężczyzna ubrany na czarno. Ma rozłożone ręce i otwarte usta, jakby mówił lub krzyczał. Za nimi, na białych schodach, stoi reszta aktorów. Są ustawieni w kilku rzędach. Większość trzyma w rękach ciemne, krzaczaste elementy scenografii. Ubrani są różnorodnie. Część ma na sobie codzienne ubrania, część stylizowane kostiumy. Jeden mężczyzna ma na bluzie widoczny napis „Armia Boga”.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Na białych schodach stoi kilka osób z obsady spektaklu „Wyzwolenie”. Są ustawieni blisko siebie.W centrum widać Mateusza Janickiego w roli. Ma na sobie ciemny strój. Pochyla się do przodu. Wyciąga rękę, jakby coś wskazywał lub chciał coś chwycić. Obok niego stoi Tomasz Augustynowicz w roli Karmazyna. Ma na sobie bluzę z napisem „Armia Boga”. Trzyma okrągły, ciemny element scenografii przypominający wieniec. Po lewej stronie stoi Natalia Strzelecka w roli Maski IX. Ma na sobie czerwoną bluzę Adidasa i czapkę. Trzyma podobny element scenografii. Za nimi stoją kolejne osoby. Są częściowo w cieniu. Po prawej stronie stoi Marcin Kalisz w roli Prymasa. Ma na sobie czerwony strój przypominający szaty liturgiczne. Na głowie ma wysokie, białe nakrycie.W tle widać projekcję rozmytego obrazu twarzy.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Oświetlenie jest chłodne, niebieskawe. Na szerokich, białych schodach siedzi i kuca kilkanaście osób, aktorów ze spektaklu „Wyzwolenie”. Są rozproszeni w kilku rzędach, w różnych pozach, część opiera się o siebie lub o elementy scenografii. Wśród nich widać kontrastujące kostiumy: kilka osób ubranych jest w intensywnie czerwone komplety dresowe Adidasa, inni w ciemne, codzienne stroje, marynarki i bluzy. Jedna z postaci ma na głowie wysoką, białą mitrę, przypominającą nakrycie głowy duchownego. Przez środek schodów przebiega dekoracyjny pas przypominający splątane, ciemne gałęzie lub roślinność, miejscami pokryty białym pyłem. Niektórzy aktorzy trzymają podobne elementy w rękach. W dolnej części sceny, pod schodami, widoczny jest rząd płomieni, które dodają ciepłego, pomarańczowego kontrastu. Po prawej stronie stoi mężczyzna w czarnym stroju, odwrócony tyłem do widowni, jakby dyrygował lub prowadził akcję. .W tle znajduje się duży ekran z projekcją , rozmyty, niebieskawy obraz przedstawiający fragment postaci.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Oświetlenie jest chłodne, z przewagą zieleni i niebieskiego. Na szerokich, białych schodach znajduje się kilkanaście osób, aktorów ze spektaklu „Wyzwolenie”. Siedzą, klęczą lub kucają w różnych pozach, rozmieszczeni w kilku rzędach. Większość patrzy w dół lub przed siebie, ich ciała są przygarbione, co tworzy nastrój skupienia i zmęczenia. Aktorzy mają na sobie różnorodne kostiumy – od sportowych, czerwonych i niebieskich dresów po ciemne, codzienne ubrania. Jedna z postaci nosi wysoką, białą mitrę przypominającą nakrycie głowy duchownego. Wzdłuż schodów i w rękach niektórych osób znajdują się dekoracyjne elementy przypominające splątane, ciemne gałęzie lub roślinność. Nad sceną, po lewej stronie, na linie lub kole cyrkowym, unosi się Karolina Kazoń w roli Muzy. Ma na sobie czarny top i połyskującą, fioletową spódnicę. Jej ciało jest napięte, nogi lekko ugięte, jakby była w trakcie akrobacji. W tle widoczna jest duża projekcja, zielonkawy obraz czaszki. Pod platformą sceny widać płomienie pomarańczowego ognia.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Oświetlenie jest kontrastowe, chłodne, niebieskie światło pada z prawej strony, a w tle widoczny jest pas ciepłych, pomarańczowych płomieni.W centralnej części sceny stoi Anna Syrbu w roli Hestii ubrana na czarno, ma długi płaszcz, ciemną suknię z dużym dekoltem i rozpuszczone, kręcone włosy. Stoi między pionowymi metalowymi słupami, opierając o nie ręce, jakby była zamknięta w konstrukcji przypominającej klatkę. Jej postawa jest napięta, a twarz skierowana w stronę widowni. W dolnej części sceny, bliżej widza, leży na plecach Mateusz Bieryt w roli Konrada w jasnej koszuli i ciemnej marynarce. Jest nieruchomy, z głową odchyloną na bok. Po prawej stronie widoczne są białe schody, częściowo oświetlone niebieskim światłem. Tło sceny tworzy geometryczna konstrukcja z poziomych i pionowych elementów, za którą płonie linia ognia.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Na szerokich, białych schodach stoi obsada spektaklu "Wyzwolenie". Są ustawieni w kilku rzędach, wszyscy zwróceni przodem do widza. W pierwszym rzędzie, na środku, stoi osoba w jasnym, eleganckim garniturze. Obok niej znajduje się osoba w sportowej, czerwonej bluzie Adidasa z kapturem. Po lewej stronie widać kobietę w krótkiej, białej sukience, a dalej osobę w niebieskiej bluzie z kapturem i białej masce na twarzy. Z przodu, po obu stronach, stoją osoby trzymające megafony. W drugim i trzecim rzędzie znajdują się kolejne postaci w zróżnicowanych kostiumach – od codziennych ubrań, przez stroje eleganckie, po bardziej stylizowane, teatralne. Jedna z osób ma na sobie długą, wzorzystą suknię, inne noszą marynarki, koszule lub bluzy. Aktorzy mają poważne, skupione wyrazy twarzy lub patrzą przed siebie bez emocji.W tle widoczna jest ciemna projekcja.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Scena jest oświetlona intensywnym, ciepło-czerwonym światłem. Na białych schodach rozgrywa się dynamiczna scena z udziałem kilku aktorów. W centrum stoi mężczyzna w stroju biskupa, w czerwonej szacie liturgicznej oraz białej mitrze, czyli wysokim, dwurożnym nakryciu głowy. W ręce trzyma pastorał, a jego postawa jest wyprostowana i dominująca. Po lewej stronie inny duchowny w podobnym stroju pochyla się nad klęczącą kobietą w jasnej sukience, dotykając jej głowy w geście przypominającym błogosławieństwo. Obok niej znajduje się osoba siedząca lub oparta o stopień. Po prawej stronie stoi kolejny duchowny w czerwonej szacie, unoszący rękę z małym krzyżem. Obok niego znajduje się młoda osoba ubrana współcześnie – w niebieską bluzę sportową i spodnie dresowe, patrząca w stronę centrum sceny. Na schodach i przy ich krawędziach leżą lub klęczą inne postacie w różnych pozach. Jedna z osób, ubrana w długą, wzorzystą suknię, klęczy z pochyloną głową. W tle widoczna jest projekcja rozmytych postaci w strojach liturgicznych, wzmacniająca sakralny charakter sceny.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Zbliżenie na grupę aktorów stojących w chłodnym, niebieskawym świetle. Kilka osób stoi blisko siebie, zwróconych w stronę mężczyzny znajdującego się po prawej stronie kadru, widocznego od tyłu w czerwonej kurtce. Na pierwszym planie widać cztery kobiety o wyraźnie zaskoczonych lub zaniepokojonych wyrazach twarzy. Po lewej stoi starsza kobieta, Lidia Bogaczówna w roli Aktorki, ubrana w jasny żakiet i koronkową bluzkę. Obok niej znajduje się młodsza kobieta – Natalia Strzelecka, w czerwonej sportowej bluzie z trzema paskami i czarnej czapce, z rękami skrzyżowanymi na piersi. Za nią stoi Dorota Godzic w szarym garniturze, patrząca w tym samym kierunku. Po prawej stronie widoczna jest Agnieszka Judycka-Cappuccino w czerwonej sukience z polskim godłem na ramiączkach, również ze skrzyżowanymi ramionami, z otwartymi ustami w geście zdziwienia. W tle znajdują się inne postacie, częściowo ukryte w cieniu.
Duża scena Teatr im. Juliusza Słowackiego. Zbliżenie na grupę aktorów stojących w intensywnym, czerwonym świetle. Kilka osób stoi blisko siebie, tworząc zwartą grupę i trzymając czarne flagi oraz transparenty. Na pierwszym planie widoczna jest aktorka Katarzyna Zawiślak-Dolny w jasnej, krótkiej sukience z wyraźnie zarysowanym ciążowym brzuchem oraz aktor Tomasz Wysocki w białej koszulce i ciemnej, rozpiętej koszuli – oboje trzymają się za ręce i patrzą w tym samym kierunku z napięciem. Wokół nich stoją inni aktorzy, część ubrana w stroje sportowe lub kibicowskie, z szalikami w barwach biało-czerwonych. W tle kolejne postacie oraz fragmenty transparentów, częściowo ukryte w cieniu.
Duża scena Teatru im. Juliusza Słowackiego w intensywnym, czerwonym oświetleniu. Grupa aktorów stoi ramię w ramię, trzymając duży czarny transparent z napisem „STOP IMIGRACJI, CZAS DEPORTACJI”. Na środku aktor Tomasz Wysocki w roli z uniesionymi rękami trzyma megafon, jakby przemawiał do tłumu. Wokół niego inne osoby trzymają biało-czerwone flagi, część ubrana jest w stroje sportowe i kibicowskie. Na pierwszym planie widać poruszaną flagę, częściowo zasłaniającą scenę. W tle widoczna projekcja przypominająca tłum ludzi i protest.
Duża scena Teatr im. Juliusza Słowackiego w kontrastowym, czerwono-niebieskim świetle. Na schodach stoi aktorka Katarzyna Zawiślak-Dolny, ubrana w długą, jasną suknię z falbanami oraz ciemny, obszerny płaszcz z futrzanym wykończeniem. Na głowie ma jasną chustę. Aktorka patrzy przed siebie z powagą, stojąc w wyeksponowanej, statycznej pozie. Czerwone światło podkreśla dolną część schodów i sylwetkę aktorki.
Duża scena Teatr im. Juliusza Słowackiego w półmroku. Zbliżenie na grupę aktorów ustawionych w kilku rzędach, oświetlonych punktowym światłem. Większość z nich unosi zaciśnięte pięści w górę, tworząc gest protestu lub solidarności. Na pierwszym planie widoczna jest aktorka Katarzyna Zawiślak-Dolny, kobieta w białej, rozbudowanej sukni przypominającej strój ślubny, z napiętym wyrazem twarzy. Obok niej stoi aktor Mateusz Janicki, mężczyzna w eleganckim, ciemnym garniturze. Wśród pozostałych aktorów część ubrana jest w stylizowane stroje ludowe, kolorowe spódnice, haftowane kamizelki i chusty, inni w ciemne, współczesne ubrania. Tło pozostaje ciemne.
Duża scena Teatr im. Juliusza Słowackiego w półmroku z wielopoziomową, schodkową scenografią. Na stopniach rozmieszczona jest kilkunastoosobowa grupa aktorów ze spektaklu "Wyzwolenie" w różnorodnych kostiumach, od współczesnych ubrań po stylizowane stroje ludowe i eleganckie. W centrum, na jednym z niższych stopni, leży kobieta w intensywnie czerwonej, długiej sukni, podpierając się ręką. Obok niej, nieco niżej, mężczyzna w ciemnym ubraniu leży na plecach, unosząc rękę z laską. Z prawej strony mężczyzna w garniturze pochyla się w jego kierunku. Wyżej, na środku, stoi mężczyzna w ciemnym płaszczu, a wokół niego inni aktorzy przyjmują dynamiczne, zróżnicowane pozy, niektórzy trzymają długie, zakrzywione rekwizyty przypominające kosy. Po prawej stronie widoczna jest kobieta w rozbudowanej białej sukni. W tle znajduje się duża projekcja przedstawiająca profil kobiety. Oświetlenie jest kontrastowe, z chłodnymi i ciepłymi plamami.
Duża scena Teatr im. Juliusza Słowackiego z szerokimi, białymi schodami i chłodnym, niebieskim oświetleniem. Na scenie widoczna jest obsada spektaklu „Wyzwolenie”. W centrum, nad grupą aktorów, zawieszona jest kobieta o długich, jasnych włosach, siedząca w cyrkowym kole (aerial hoop). Ubrana jest w czarny, krótki top i wzorzystą, fioletową spódnicę, a jej ciało oświetlone jest mocnym światłem. Poniżej stoi liczna grupa aktorów ustawionych w kilku rzędach, część w kostiumach ludowych, z haftami i kolorowymi spódnicami, inni w eleganckich lub współczesnych strojach. Na pierwszym planie widoczna jest kobieta w czerwonej sukni oraz mężczyzna pochylony do przodu. Po prawej stronie aktor w stylizowanym stroju trzyma długą kosę, a obok niego mężczyzna w bordowym garniturze, stylizowany na postać Jokera, wykonuje ekspresyjny gest z uniesionymi rękami. W tle widoczna jest duża, niebieska projekcja z twarzami postaci.
Duża scena Teatr im. Juliusza Słowackiego z dominującą projekcją w tle. Na pierwszym planie stoi Mateusz Bieryt w roli Konrada, samotny mężczyzna w brązowej kurtce i jasnej koszuli, skierowany przodem do widowni. Nad nim, w formie wielkoformatowej projekcji, widoczna jest grupa osób siedzących przy długim stole przykrytym czerwonym obrusem, ubrani w eleganckie stroje mężczyźni i kobieta, w tym jedna postać w stroju duchownego. Przed nimi stoją szklanki i karafka. Postacie gestykulują i reagują emocjonalnie, jak podczas debaty lub sporu. W tle projekcji widoczny jest ekran przedstawiający tłum ludzi z biało-czerwonymi flagami oraz transparentami, nawiązujący do demonstracji lub zgromadzenia publicznego, z fragmentem miejskiej zabudowy.
Widownia Dużej Sceny Teatru im. Juliusza Słowackiego. W bogato zdobionym, złoconym wnętrzu z czerwonymi fotelami stoi aktorka Agnieszka Judycka -Cappuccino w beżowym płaszczu przy pulpicie z mikrofonem, obok niej aktor Tomasz Wysocki w ciemnym garniturze z zamkniętymi oczami. W tle, między rzędami siedzeń, widoczny jest drugi mężczyzna, aktor Rafał Szumera w garniturze. Na dalszym planie pojedynczy widzowie siedzą w fotelach.

Trailer

wideo: Łukasz Kurek

Pierwsza próba

fot. Bartek Barczyk
Zdjęcie otwiera galerię czarno białych zdjęć. Zdjęcie grupowe zrobione w foyer Teatru Słowackiego. Przedstawia kobiety i mężczyzn w różnym wieku. Część z nich stoi, część siedzi na krzesłach. Patrzą prosto w obiektyw, uśmiechają się. Atmosfera zdjęcia jest radosna.
Zdjęcie ukazujące postacie od pasa w górę. Dwójka z nich jest obrócona tyłem do zdjęcia. Pomiędzy nimi, skierowany przodem do obiektywu, siedzi mężczyzna w średnim wieku. Jego głowa jest skierowana do góry, jakby patrzył w sufit. Nad jego głową znajduję się mosiężne popiersie mężczyzny.
Na zdjęciu trzy kobiety i mężczyzna w różnym wieku. Ukazani są od pasa w górę. Ich wzrok jest skierowany w prawą stronę, patrzą w skupieniu na coś. Mężczyzna wygląda na zaniepokojonego, trzyma rękę na głowie.
Zdjęcie grupowe zrobione we foyer Teatru Słowackiego. Przedstawia kobiety i mężczyzny w różnym wieku. Wszyscy siedzą przy długim stole. Patrzą w jedną stronę. Są skupieni i poważni.
Zdjęcie zrobione z pewnej odległości, przedstawia liczną grupę osób siedzącą w foyer Teatru Słowackiego. Wszyscy są skupieni, patrzą na kobietę stojącą przy jednym końcu stołu. Nad ich głowami wisi duży żyrandol.
Zdjęcie zrobione z pewnej odległości, przez framugę okna. Przedstawia grupę osób siedzących przy stole. Na końcu stołu stoi kobieta, mówi do nich. Atmosfera zdjęcia jest podniosła.
Zdjęcie ukazuje postacie od pasa w górę. Dwójka z nich siedzi tyłem do zdjęcia, a dwójka przodem. Przed nimi stoi kobieta, mówi coś do nich. Jej dłonie są zaciśnięte w pięści.
Zdjęcie zrobione z pewnej odległości. Ukazuje grupe ludzi siedzących obok siebie. Nad nimi stoi kobieta, mówi coś do nich, gestykuluje. Za nią stoi kobieta z telefonem komórkowym w ręce, robi zdjęcie.
Zdjęcie grupowe przedstawiające siedzące osoby. Niektóre sylwetki są rozmazane. Wyraźne są twarze młodej kobiety i mężczyzny. Ich wzrok skierowany jest w bok, są skupieni.
Zdjęcie grupowe przedstawiające siedzące osoby. Praktycznie wszystkie sylwetki są rozmazane. Jedynie wyraźna jest sylwetka pięćdziesięcioparoletniego, łysego mężczyzny. Jego głowa jest skierowana w dół, drapie się po głowie.
Zdjęcie zrobione z pewnej odległości. Przedstawia dwie kobiety i mężczyznę, siedzą obi bokiem do kadru, Są skupieni, ich wzrok skierowany jest w jedną stronę.
Zdjęcie portretowe aktora Mateusza Janickiego. Na głowie ma bawełnianą czapkę, na nosie okrągłe okulary w grubych oprawkach. Na okularach opiera swoje dłonie. Oczy ma zamknięte, wygląda na skupionego.
Zdjęcie grupowe licznej grupy osób, siedzącej we foryer Teatru Słowackiego. Wszyscy siedzą przy stole. Przed nimi stoi kobieta, która obrócona jest Tyłem do zdjęcia. Wszyscy patrzą na kobietę.
Na zdjęciu aktorka Karolina Kazoń. Pokazana jest od pasa w górę. Uśmiecha się szeroko. Jej prawa ręka jest wyciągnięta wysoko do góry.
Na zdjęciu aktor Mateusz Bieryt i aktorka Karolina Kamińska. Stoją naprzeciwko siebie. Kobieta wyciąga dłoń w stronę mężczyzny, jakby chciała dotknąć go pod szyją. Aktorzy uśmiechają się do siebie.

Sesja zdjęciowa

fot. Regina Zawadzka-Bigaj
Czarno-białe zdjęcie. Na pierwszym planie Karolina Kamińska i Karolina Kazoń we wnętrzu teatru. Aktorki trzymają baner na długich drążkach, unoszą ręce i krzyczą, scena wygląda jak protest. W tle widoczne są balkony, kolumny i oświetlenie przestrzeni teatralnej.
Czarno-białe zdjęcie. Tłum protestujących w przestrzeni widowni dużej sceny teatru. Trzymają transparenty z hasłami: „Naród się zgubił”, „Teatr mój widzę wolny”, „Oszuści”, „Złodzieje”, a także „Wolność”. Na balkonach widoczny jest dodatkowy transparent, „Mam już dość teatru. Część osób unosi pięści, jedna trzyma megafon.
Tłum protestujących w przestrzeni widowni dużej sceny teatru. Trzymają biało-czerwone flagi oraz transparenty z hasłami i duży baner z napisem „Naród się zgubił”. Część osób unosi zaciśnięte pięści, jedna trzyma megafon. Tło jest lekko zadymione.
Czarno-białe zdjęcie. Aktor Wojciech Skibiński stoi wśród protestujących w teatrze. Na pierwszym planie trzyma duży baner i z wyraźną złością wskazuje palcem przed siebie. Za nim stoją inne osoby, część z uniesionymi rękami, w tle widoczna jest polska flaga.
Czarno-białe zdjęcie. Aktorzy Tomasz Międzik i Tomasz Wysocki znajdują się przy oknie w ozdobnym wnętrzu teatru. Palą papierosy, jeden pochyla się lekko do przodu, drugi siedzi na parapecie, oparty o ramę okna. W tle widać inne osoby oraz fragment flagi.
Martyna Krzysztofik stoi przy lustrze w ozdobnym wnętrzu teatru. Ma na sobie czarną bluzę z kapturem założonym na głowę i trzyma w dłoni czerwony marker, którym pisze na szybie duże, odręczne litery. Twarz częściowo zasłania ręka i napis. W tle widoczne są złote zdobienia i rozmyte światła wnętrz.
Czarno-białe zdjęcie. Natalia Strzelecka stoi na drabinie i obiema rękami unosi dużą flagę, przygotowując ją do zawieszenia. Bożena Adamek i Ania Syrbu pomagają jej, podtrzymując materiał z boku i od dołu. W tle widoczne są dekoracyjne sklepienia wnętrza teatru oraz ustawione krzesła.
Czarno-białe zdjęcie. Martyna Krzysztofik stoi wśród protestujących w teatrze. Jedną ręką unosi megafon, w drugiej trzyma duży baner z odręcznym napisem. W tle widać inne osoby z uniesionymi rękami, wspierające protest.
Czarno-białe zdjęcie. Tomasz Augustynowicz stoi na pierwszym planie wśród protestujących w teatrze. Trzyma przed sobą duży baner, a jego twarz ma skupiony wyraz. Za nim inne osoby unoszą zaciśnięte pięści w geście sprzeciwu.
Czarno-białe zdjęcie. Grupę protestujących zgromadzonych w zdobionym wnętrzu teatru. Ludzie stoją na parterze i balkonach, trzymając transparenty oraz flagi z hasłami, wielu z nich unosi pięści w geście sprzeciwu. Na pierwszym planie widoczny jest duży baner z napisem „Naród się zgubił”.
Grupa osób protestujących zgromadzonych w zdobionym wnętrzu teatru. Uczestnicy stoją na parterze i balkonach, trzymając biało-czerwone flagi oraz transparenty z hasłami, wielu z nich unosi pięści w geście sprzeciwu. Na pierwszym planie widoczny jest duży baner z napisem „Naród się zgubił”. W tle złocone balkony i czerwone kurtyny.
Balkon w bogato zdobionym wnętrzu teatru. Z balustrady zwisa duży biały transparent z czerwonym, pionowym napisem „WOLNOŚĆ”. Obok niego, w loży, siedzi aktor Mateusz Bieryt ubrany na czarno, oparty swobodnie o poręcz.
Wnętrze widowni dużej sceny teatru widziane z góry, z rzędami czerwonych foteli rozciągającymi się wzdłuż sali. Pomiędzy siedzeniami i na balkonach rozmieszczone są pojedyncze osoby, część z nich leży lub siedzi w swobodnych pozach. Wśród foteli rozłożone są białe transparenty z czerwonymi i czarnymi napisami.
Czarno-białe zdjęcie. Mężczyzna wychyla się z przejścia, z uniesioną pięścią i otwartymi ustami, jakby skandował hasło. Ma na sobie ciemne okulary przeciwsłoneczne, a wokół nadgarstka owinięty szalik. W tle widoczna jest druga osoba, przejęta i zaangażowana.
Czarno-białe zdjęcie. Grupa protestujących widzianych z góry. Uczestnicy trzymają transparenty i szaliki, a część z nich unosi dłonie w geście sprzeciwu lub skanduje hasła.
Czarno-białe zdjęcie. Grupa protestujących stoi na schodach w teatrze. Uczestnicy trzymają transparenty i szaliki z napisem „Polska”, część z nich unosi pięści lub wykonuje gest zwycięstwa.
Czarno-białe zdjęcie. Grupa protestujących zgromadzonych na ozdobnej klatce schodowej we wnętrzu teatru. W przestrzeni pełnej stiuków i balustrad rozwieszone są duże transparenty z hasłami „Teatr mój widzę, wolny” oraz „Naród się zgubił”. Wiele osób unosi pięści i ręce w geście sprzeciwu.
Czarno-białe zdjęcie. Kilka osób zgromadzonych wokół rozłożonego na podłodze długiego transparentu. Dwóch mężczyzn klęczy na parkiecie i domalowuje czarne litery na białym materiale, tworząc hasło „Teatr mój widzę, wolny”. Obok nich stoją i siedzą inne osoby, obserwując pracę. W tle widać stylowe krzesła i stolik.
Czarno-białe zdjęcie. Kobieta stoi we wnętrzu teatru, jej głowa jest pochylona do tyłu, usta szeroko otwarte, jakby wykrzykiwała hasło. Przez pierwszy plan przebiega rozciągnięty materiał transparentu, który zasłania sylwetkę. W tle rozmyte rozświetlone balkony i dekoracyjne loże.

Partnerzy Teatru

Patroni medialni Teatru

'Pokój' - spektakl w Katowicach 'Pokój' - spektakl w Warszawie 10. URODZINY IMPRO KRK 1989 1989 / spektakl w Gdańsku Antygona Australia Bóg, ja i pieniądze Bóle fantomowe Botticelli Chory z urojenia Ciało i krew albo niewypowiedziane Czerwone i czarne Debil Dziady Hanna Bieluszko - "SIADAP albo artystka z jajami' IMPRO KRK Impro KRK Underground Jeszcze dziś będziesz ze mną w... Kobieta i życie Kobieta i życie - spektakl w Katowicach Koriolan Kraków narodowej sztuce Lalka Lepper. Będziemy wisieć albo siedzieć Magiczna rana Martyna Krzysztofik jako "MASAŻYSTKA" Niespodziewane zwycięstwo Unii Polsko-Czeskiej w Trzeciej Wojnie Światowej O dwóch doktorach i jednej pacjentce Od nowa Opowieść wigilijna Pan Tadeusz Pani Bovary. Możliwa historia Państwo / Der Staat Pokój Polish Horror Story Proszę Państwa, Wyspiański umiera Romeo i Julia Serce ze szkła. Musical Zen Simona K. Wołająca na puszczy Smok! Spóźnione odwiedziny Sylwester w Teatrze - 'Proszę Państwa, Wyspiański umiera' Sylwester w Teatrze - 'SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY' Szczeliny istnienia SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY SZYMBORSKA. KROPKI, PRZECINKI, PAPIEROSY Układ scalony Ulisses Wahazar Wegetarianka Wesele Wielki Gatsby Wyspa Wyzwolenie Znachor