Dostępność EN

Koriolan

65 min
> 15

Najbliższe terminy

wrzesień
pt 04 19:00
wrzesień
sob 05 19:00
wrzesień
nd 06 17:00
listopad
pt 20 19:00
listopad
sob 21 19:00
listopad
nd 22 17:00
grudzień
sob 05 19:00
grudzień
nd 06 17:00

Opis wydarzenia

W świecie targanym wojnami, kryzysami i niepewnością potrzebujemy opowieści i namysłu nad tym, za czym stawać i w jaki sposób.

„Koriolan” jest próbą towarzyszenia bohaterowi tragicznemu — rozdartemu między ideałami — potrzebą porządku, celowości, pewności — a ludźmi z krwi i kości: matką, żoną i współobywatelami.

Czy honor, odwaga i dobro państwa usprawiedliwiają okrucieństwo? Na czym się oprzeć, gdy wszystko się wali? Jaką cenę można zapłacić za trwanie przy swoich postanowieniach? Jakich liderów potrzebuje wspólnota? Wszystkie te pytania zapisał Szekspir kilka wieków temu, a dziś znów potrzebujemy je sobie zadać.

Tematem spektaklu jest więc poszukiwanie drogowskazu moralnego w czasach niepewności i wojny, a także próba osadzania idei w rzeczywistości — w cielesnej obecności najbliższych.

To opowieść o okrucieństwie wojny, potrzebie stabilności, napięciu między ideami a rzeczywistością, tym, co publiczne i prywatne, frontem a polityką, działaniem a namysłem.

Obsada:

  • Bożena Adamek - obywatelka pierwsza / Wolumnia
  • Oliwia Durczak - obywatelka druga / Wirgilia
  • Alina Szczegielniak - Koriolan (Kajus Marcjuesz)
  • Tomasz Wysocki - obywatelka trzecia / Aufidiusz

Przedstawienie stanowi rozwinięcie spektaklu pt. „Koriolan” prezentowanego w formule work in progress w ramach Konkursu o Nowego Yoricka na 29. Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku, organizowanego przez Gdański Teatr Szekspirowski.

Trailery

wideo: Łukasz Kurek

Film to dynamiczny montaż krótkich scenek z udziałem trzech bohaterek. Montaż jest poszarpany.Ciemne przestrzenie opustoszałego gmachu. Zaglądamy blisko w twarze aktorek lub detale przedmiotów. Na tle Koriolana - odwróconej tyłem blondynki w skórzanej kurtce, spódnicy ze skórzanych pasków i glanach napis Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie, Scena Dom Machin, William Szekspir Koriolan, reżyseria Jadwiga Klata. Pod ścianą Wolumnia - szpakowata 70-latka . Ma na sobie brązowy golf i skórzaną kurtkę z kapturem. W odbiciu na dużej szybie stoi zamyślona Koriolan, za nią przechodzi Wolumnia. Długim korytarzem idzie Wirgila - drobna brunetka w czarnej bluzie z kapturem i glanach. Koriolan tańczy na dużym stole. Mnie w dłoniach duże kartki papieru. Kopie w dokumenty i przybory biurowe. Odwraca się. Chwyta się za głowę, wykrzywia twarz w krzyku. Na tle Koriolana w ciasnym pomieszczeniu z białych pustaków napis Na tym tle napisy z nazwą teatru, tytułem i nazwiskami twórców. Koriolan kopie glanami śmieci na podłodze. Opiera wysoko nogę o ścianę. Drze plik papierów i wychodzi.
Film to dynamiczny montaż krótkich scenek z udziałem trzech bohaterek. Montaż jest poszarpany.Ciemne przestrzenie opustoszałego gmachu. Zaglądamy blisko w twarze aktorek lub detale przedmiotów. Długim korytarzem idziemy za Wolumnia, szpakowata 70-latka. Ubrana w brązowy golf czarny płaszcz do ziemi, z kapturem. Na każdym nadgarstku ma zaplecione długie kawałki grubo plecionej liny .Wlecze je za sobą. Na tym tle napis Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie, Scena Dom Machin, William Szekspir Koriolan, reżyseria Jadwiga Klata. Koriolan w skórzanej kurtce, czarnej koszulce, spódnicy ze skórzanych pasków i glanach tańczy na stole. Wybiega przed budynek. Uderza w nas pięścią. Wiruje w tańcu. Kładzie się na dziedzińcu. Przez parking przechodzi Wirgila - drobna brunetka w czarnej bluzie z kapturem, czarnych spodniach i glanach. W długim korytarzu Wolumnia unosi nad głowę długie pęta splecionej liny. Szerokim korytarzem idzie Wirgilia. Na długim stole kartki, dokumenty, butelka z alkoholem. Koriolan zeskakuje ze stołu i drze plik papierów. Na tle marmurowej ściany napis Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie, Scena Dom Machin, William Szekspir Koriolan, reżyseria Jadwiga Klata. Przed gmachem Koriolan pociera dłonie, Wirgila rozgląda się. W ciasnym pomieszczeniu z białych pustaków na podłodze siedzi Koriolan. Koriolan wiruje. Odbija się od ścian. Przed gmachem Wirgilia patrzy przed siebie. Na tym tle napisy z nazwą teatru, tytułem i nazwiskami twórców.
Film to dynamiczny montaż krótkich scen z udziałem trzech kobiet rozgrywających się w ciemnych przestrzeniach opustoszałego gmachu. Montaż jest poszarpany, kadry są bliskie, koncentrują się na twarzach wykonawców lub detalach przedmiotów. W trzech wejściach do wielkiego gmachu stoją Wirgilia, Wolumnia i Koriolan. Na tym tle napis Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie, Scena Dom Machin, William Szekspir Koriolan, reżyseria Jadwiga Klata. Kobiety mijają się w arkadowym korytarzu. Koriolan wychodzi na dziedziniec. Patrzy w słońce. Rozgląda się. W ciasnym pomieszczeniu z białych pustaków Koriolan tyłem do nas. Ma ręce rozpostarte o okienne ościeżnice. Siedzi na podłodze z głową opartą o ścianę. Patrzy na nas. Pod ścianą długiego arkadowego korytarza stoi Wirgilia. Patrzy na nas. Na dziedzińcu stoi Koriolan oparta o masywną kolumnę. Za nią na uchwycie drzwi wejściowych kołysze się gruby łańcuch. Na tym tle napisy z nazwą teatru, tytułem i nazwiskami twórców.

Partner sesji zdjęciowej

Partnerzy Teatru

Patroni medialni Teatru

Recenzje:

(...) „Koriolan” nie jest spektaklem aktywistycznym, lecz przedstawieniem o aktywizmie – takim, który nie tyle unieważnia idee, ile poddaje je próbie, domagając się od nich niezbędnej pokory. Mimo wpisanego w strukturę dramatu pesymizmu, inscenizacja Klaty – dzięki swojej dojrzałości formalnej i wyraźnemu nerwowi energii – pozostawia widza z poczuciem nieoczywistej nadziei. To propozycja co najmniej solidna, a zarazem debiut, który zdradza wyraźnie ukształtowaną świadomość teatralną i ambicje wykraczające poza poziom jedynie poprawnej realizacji. (...)

Teatr dla wszystkich

Szymon Białobrzeski

(...) Spektakl „Koriolan” wystawiany na deskach Domu Machin Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie to poruszająca opowieść o człowieku postawionym przed trudnymi wyborami moralnymi. W czasach pełnych konfliktów, napięć społecznych i poczucia zagrożenia przedstawienie nabiera szczególnej aktualności. Jadwiga Klata sięga po dramat Szekspira, aby opowiedzieć o świecie, w którym ideały ścierają się z rzeczywistością, a lojalność wobec własnych przekonań może prowadzić do samotności i cierpienia. Tytułowy Koriolan, w którego rolę wciela się Alina Szczegielniak, zmaga się z presją otoczenia, a jednocześnie próbuje pozostać wierny sobie. Twórcy sztuki poprzez kreację głównego bohatera pokazują, jak wojna i polityka wpływają na życie ludzi oraz relacje z najbliższymi. Stawiają również pytania, które Szekspir zadał kilka wieków temu, a które nadal pozostają aktualne: czy dla dobra państwa można poświęcić własne wartości, jaką cenę płaci się za wierność swoim przekonaniom i jakich przywódców potrzebuje społeczeństwo. (...)

Vogue

Wiktoria Melaniuk