Serce ze szkła. Musical Zen

koprodukcja ze STUDIO teatrgalerii w Warszawie

Film to zmontowane krótkie fragmenty spektaklu. Narrator mówi spoza sceny. Scenografia przypomina jaskinię. Aktorzy mają kostiumy w odcieniach niebieskiego i białego. Kruk i Wrona mają czarne kostiumy. Tancerze mają odsłonięte brzuchy. Aktorzy i aktorki mają fantazyjne stroje. Wyglądają jak postaci z bajki Królowa Śniegu. Na początku filmu pojawiają się napisy. logotyp teatru. To głowa mitycznej Meduzy z wijącymi wężami zamiast włosów, wytrzeszczonymi oczami i wystawionym językiem. Obok głowy nazwa: Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie. Logotyp Studio, Teatrgaleria. Libretto: Klaudia Hartung Wójciak, Maria Peszek, Serce ze szkła, Musical zen, reżyseria: Cezary Tomaszewski. Muzyka: Andrzej Smolik, Maria Peszek. W tle napisów pojawia się kurtyna. Na niej wyszyty wielki olbrzym. Tancerz tańczy nad nami, wyciąga daleko ręce. Grupa bohaterów rozpada się, upada na scenę. Na środku Królowa Śniegu w kapturze z długim warkoczem. Kaj w wielkiej białej puchowej czapce trzyma wielkie oko pod prawą ręką. Kurtyna podnosi się. Bohaterowie stoją, siedzą w różnych pozach. Mają wyciągnięte wysoko ręce. Królowa śniegu w kryzysie z długim warkoczem i odsłoniętym brzuchem leży na plecach na stole. Bohaterowie nachylają się nad nią. Królowa śniegu leży na stole na brzuchu. Podnosi tułów i wyciąga ręce. Kaj w wielkiej białej puchowej czapce trzyma za rękę Królową Śniegu. Lapończyk na środku wyciąga ręce, macha dłońmi, szeroko otwiera usta, ugina kolana. Królowa śniegu maluje szminką usta królowej w kryzysie. Gerdy w niebieskich sukienkach stoją w rzędzie ze złożonymi rękami. Za nimi tancerze i Finka w żółtej sukni klęczą ze złożonymi rękami. Scena obraca się. Królowa w kryzysie gra na saksofonie. Kaj wskakuje na tancerz. Kaj tańczy obok tancerza. Bohaterowie podchodzą do królowej w kryzysie z nocnikami. Królowa w kryzysie podpisuje nocniki. Bohaterowie stoją w rzędzie jeden obok drugiego. Przed nimi Królowa w kryzysie zamaszyście wymachuje pacynką. Bohaterowię biją brawo z podziwem. Na tym tle napisy jak na początku filmu. Na koniec napis: www.teatrwkrakowie.pl.

Film to zmontowane krótkie fragmenty spektaklu. Głos spoza sceny. Scenografia przypomina jaskinię. Aktorzy i aktorki mają fantazyjne stroje. Wyglądają jak postaci z bajki Królowa Śniegu. Bohaterowie mają kostiumy w odcieniach niebieskiego i białego. Kruk i Wrona mają czarne kostiumy. Tancerze mają odsłonięte brzuchy. Na początku filmu na ekranie pojawiają się białe napisy. W lewym górnym rogu logotyp teatru. To głowa mitycznej Meduzy z wijącymi się wężami zamiast włosów, wytrzeszczonymi oczami i wystawionym językiem. Obok:Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie. Logotyp Studio, Teatrgaleria. Napisy: Libretto: Klaudia Hartung Wójciak, Maria Peszek, Serce ze szkła, Musical zen, reżyseria: Cezary Tomaszewski, muzyka: Andrzej Smolik, Maria Peszek. W tle napisów pojawia się postać w wysokiej białej puchowej czapce. To Kaj. Idzie do przodu z mikrofonem w dłoni. Lapończyk wysypuje pierze z papierowego worka. Matka Kaj uderza kijem w worki. Wysypuje się pierze. Tancerze wyginają energicznie ciało. Bohaterowie klęczą, podrzucają pierze. Królowa śniegu skacze na scenie, wymachuje trzema pluszowymi, białymi penisami przyczepionymi do krocza. Kaj upada na plecy, podtrzymuje ją tancerz. Podnosi ją. Kaj przytula się do budy z krzyżem. Tancerz podąża wzrokiem za swoją dłonią. Kaj leży, tancerz przytula budę. Lapończyk całuje Gerdę w niebieskiej sukience w usta. Tancerz z przodu rozkłada powoli ręce, za Kaj, Kruk w czarnym płaszczu, drugi tancerz w grupie. Bohaterowie tańczą z wysoko uniesionymi rękami. Tancerz obraca się z Kaj. Trzyma Kaj na rękach. Kaj z tancerzami podnoszą rytmicznie kolana. Królowa śniegu i Kaj stoją razem na środku. Kruk trzyma w ręku zeszyt. Czyta. Obok niego patrzy na nas tancerz w sutannie. Lapończyk rozkłada nogi. Kruk bije się dłońmi po plecach. Matka Kaj w falbankowym kombinezonie stoi za Wroną raz z jednej, raz  z drugiej strony. Wrona patrzy się na Matkę przez ramię. Królowa śniegu w kryzysie tańczy z wielkim okiem w rękach. Bohaterowie przechodzą z jednej strony na druga falując rękami. Królowe i Kaj przybijają sobie piątki. Bohaterowie podskakują, wychylają się zza kulis. Unoszą ręce. Kruk i tancerz niosą Kaj na rękach. Kruk podnosi barki patrząc na nas spod oka. Gołębica z podniesionymi rękami delikatnie porusza dłońmi. Bohaterowie przechodzą z jednej strony sceny na drugą z wyciągniętymi przed siebie rękami. Dejmek ucieka przed Królową w kryzysie. Matka śpiewa do mikrofonu, Lapończyk upada. Królowa i Kaj machają z rozłożonymi rękami. Finka trzyma się za łańcuchy przyczepione do jej sutków. Przed nią siedzi Kaj. Matka  śpiewa. Niektórzy bohaterowie stoją, niektórzy siedzą na środku. Mają ręce w górze. Pstrykają.palcami. W oddali kurtyna z wyszytym wielkim olbrzymem. Na tle tle kurtyny Matka zamiata pierze. Napisy jak na początku filmu. Na koniec napis: www.teatrwkrakowie.pl.

Film to czarno-biały montaż krótkich ujęć bohaterów spektaklu. Bohaterowie są w parku. Mają zwiewne, fantazyjne stroje w odcieniach niebieskiego i białego. Wyglądają jak postaci z bajki Królowa Śniegu. Kruk i Wrona mają czarne kostiumy. Królowa śniegu w Kryzysie ma odsłonięty brzuch. Bohaterowie mają mocny makijaż, oczy podkreślone niebieskim lub czarnym podkładem. Na początku białe napisy: logotyp teatru. To głowa mitycznej Meduzy z wijącymi wężami zamiast włosów, wytrzeszczonymi oczami i wystawionym językiem. Obok głowy nazwa: Teatr imienia Juliusza Słowackiego w Krakowie. Logotyp Studio, Teatrgaleria. Libretto: Klaudia Hartung Wójciak, Maria Peszek, Serce ze szkła, Musical zen, reżyseria: Cezary Tomaszewski,  muzyka: Andrzej Smolik, Maria Peszek. Na tle napisów Królowa śniegu trzyma w rękach falbankowy materiał, przygląda mu się. Gerda w niebieskiej sukience odwraca głowę, patrzy na nas. Jak odchyla firankę, patrzy na nas. Kruk opiera się o framugę okna, patrzy na nas. Królowa śniegu w falbankowym kwiecistym kapturze i Kaj w puchowej czapce, chowają się pod materiał. Oczy Matki Kaj z ciemnymi włosami patrzące na nas. Królowa patrzy nas nas ciekawsko przez firankę. Królowa śniegu w kryzysie patrzy na nas, wydmuchuje dym w naszą stronę. Kaj poprawia czapkę na tle srebrnej, foliowej ściany. Pod ścianą Królowa śniegu. Kobieta w falbankowej bluzce z bufiastymi ramionami na tle ściany przeciąga się. Lapończyk patrzy na nas przestraszony. Groźnie odwraca się do nas Gerda w blond włosach. Królowa w kryzysie tańczy zamaszyście machając rękami pod wielkim zdjęciem leżących Królowej Śniegu i Kaja. Na tym tle napisy jak z początku filmu. Na koniec czarna plansza, biały napis: film bakstejdż zrealizowany na planie promocyjnej sesji zdjęciowej do spektaklu Sece ze szkła, musical zen. Kolejna plansza: logotyp teatru, Instytucja Kultury Województwa Małopolskiego, Logotyp Małopolska, na białym tle, wpisany w prostokąt. Grafika jest inicjałem litery M, jest wielokolorowa i nawiązuje do szczytów górskich. Pod grafiką napis drukowanymi czarnymi literami, szerszy od grafiki: Małopolska. Logotyp Studio Teatrgaleria, herb województwa mazowieckiego z podpisem: Instytucja Kultury miasta stołecznego Warszawy. Herb to prostokątna tarcza z koroną. Na tarczy sylwetka syrenki z okrągłą tarczą w ręku i podniesionym mieczemem nad głowę. Czarna plansza, logotyp Teatru Słowackiego, napis www.teatrwkrakowie.pl.