EN
Plakat promujący spektakl „Jedzonko”. Plakat utrzymany w stylistyce retro przedstawia bogato zastawiony stół z koronkowym obrusem. Pomiędzy rozstawionym różnymi pokarmami m.in.: zupą z jajkiem, kolorowymi ciastami i ciastkami, burgerem, wędlinami, owocami, znajdują się żółte kurczaczki i czerwony rak. W lewym górnym rogu palce dłoni z paznokciami pomalowanymi na czerwono sięgają po pieczonego kurczaka.
fot. Bartek Barczyk © Teatr im. J. Słowackiego w Krakowie

Jedzonko

Zobacz wszystkich
2 h 15 min

Najbliższe terminy

„Wybieramy swoje pokarmy nie tylko dlatego, że są dobre do jedzenia, ale przede wszystkim dlatego, że są dobre do myślenia.” To jedno z najsłynniejszych zdań Claude’a Lévi-Straussa – twórcy nowoczesnej antropologii i niestrudzonego badacza kulinarnych mitów, tabu i plemiennych struktur. Jedzenie kształtuje społeczeństwo, ustala kategorie, w których myślimy i mówimy o świecie, wyznacza linie podziałów między zamożnymi a ubogimi, wtajemniczonymi a profanami.

Jedzenie dzieli nas na frakcje, klasy społeczne, pokolenia, nawet klasyczna kategoria narodu jest dziś coraz częściej reinterpretowana przez pryzmat regionalnych smaków. Instagram i telewizyjne show kulinarne sprawiły, że żyjemy w epoce fascynacji jedzeniem i konsumpcji na pokaz. Zarazem dostępność informacji o nadciągającej katastrofie klimatycznej, przerażających warunkach hodowli klatkowej czy konsekwencjach niezdrowej diety sprawia, że z jedzeniem coraz silniej łączy się kategoria odpowiedzialności. Czy mam prawo jeść to, co jem? Jakie konsekwencje moje codzienne wybory mają dla przyrody i mojego własnego organizmu?

Tematem naszego spektaklu będzie jedzenie, a czasem nawet jedzonko. To, czym się delektujemy, obżeramy, co konsumujemy, pochłaniamy, wcinamy... Skąd się wzięło w naszym koszyku, lodówce i na naszym stole? Jaką drogę przeszło i z jakim kosztem się wiąże?

Naszym zadaniem jest przerzucenie scenicznego mostu między codziennością aktów konsumpcji a globalnymi procesami; ukazanie nieoczywistych linii, które łączą wizytę w supermarkecie i selfie z modnej restauracji; zakupy na ekologicznym bazarku i cyklony pustoszące wybrzeża odległego kraju; twoją niewielką lodówkę i największą hodowlę drobiu w Europie.

Smacznego!

W spektaklu wykorzystano cytaty z książki Warnera Anthony’ego „Wściekły kucharz” w tłumaczeniu Katarzyny Makaruk. 

Czytaj wszystko

Do pobrania

Teaser

Podziękowania

Pan Artur Morawiec Prezes Zarządu Zakłady Odzieżowe Tarnowskie Góry – za uszycie garnituru do spektaklu.

Partnerzy spektaklu

Patroni medialni

Partnerzy Teatru

Recenzje:

Kupujemy je i wyrzucamy, choć na świecie wciąż głoduje kilkaset milionów ludzi. Rozprawiamy o przewadze ekologicznych truskawek nad modyfikowanymi genetycznie i soi nad wołowiną. Pogrążeni w odwiecznym konflikcie roślinożerców z mięsożercami. Czy da się go zażegnać z korzyścią dla planety? - pytają twórcy spektaklu "Jedzonko" w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie. Nie tylko dla fanów Magdy Gessler, która na scenie dostaje godną następczynię. Więcej >

Onet.pl

Dawid Dudko

Wszyscy tkwimy w klinczu - chcemy jeść smacznie i zdrowo, a do tego dbać o środowisko. Nie da się tego wszystkiego pogodzić, zwłaszcza że nie mamy pewności, co jest zdrowe. Teatr Słowackiego spektaklem "Jedzonko" zabrał się za to, co ląduje na naszych talerzach. Czytaj >>

wyborcza.pl

Joanna Targoń

Jedzonko „Wybieramy swoje pokarmy nie tylko dlatego, że są dobre do jedzenia, ale przede wszystkim dlatego, że są dobre do myślenia”. To jedno z najsłynniejszych zdań Claude’a Lévi-Straussa – twórcy nowoczesnej antropologii i niestrudzonego badacza kulinarnych mitów, tabu i plemiennych struktur. Jedzenie kształtuje społeczeństwo, ustala kategorie, w których myślimy i mówimy o świecie, wyznacza linie podziałów między zamożnymi a ubogimi, wtajemniczonymi a profanami.

Lounge

Premiera „Jedzonka” miała się odbyć w kwietniu tego roku, ale pandemia pokrzyżowała plany twórców. Nie zdecydowali się jednak na przedstawienie online. – Teatr online to trochę jedzenie z puszki, prawda? Albo zupka z proszku. Ale przede wszystkim już Sokrates pisał, że ludzie nie powinni jeść sami. Ludzie wspólnotowo przeżywają świat – przekonuje Katarzyna Szyngiera. A Karol Kubasiewicz dodaje, że na dobry spektakl, tak jak na dobry posiłek, warto poczekać.  Więcej >>

Vogue

Natalia Jeziorek